铃声

เน้นเสียงที่ได้ยิน

铃声língshēng คือเสียงกระดิ่งหรือเสียงกริ่ง และใช้เรียกเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ได้ สิ่งที่กล่าวถึงเป็นเสียง ไม่ใช่ตัวอุปกรณ์ที่นำมาวางบนโต๊ะ นักเรียนจึงใช้กับคำว่าได้ยิน ดังขึ้น เบา หรือดังได้ ถ้าจะขอซื้อกระดิ่งหนึ่งอัน ควรใช้ชื่อสิ่งของแทนคำว่าเสียงกระดิ่ง คำนี้ไม่ได้บอกทำนองหรือความยาวของเสียง ต้องอ่านคำขยายหรือสถานการณ์ประกอบ

เสียงดังขึ้นกับคนเป็นผู้ได้ยิน

铃声响了língshēng xiǎng le คือเสียงกริ่งดังขึ้นแล้ว โดยเสียงเป็นสิ่งที่ดัง ส่วน 听到铃声tīngdào língshēng คือได้ยินเสียงกริ่ง โดยคนเป็นผู้รับรู้ โครงสร้างสองแบบนี้มองเหตุการณ์เดียวกันจากคนละด้าน ถ้าบอกว่าไม่ได้ยิน ใช้การปฏิเสธการรับรู้ ไม่จำเป็นต้องสรุปว่าไม่มีเสียงเกิดขึ้นจริง ผู้ฟังอาจอยู่ไกลหรือมีเสียงอื่นกลบก็ได้ แต่สาเหตุต้องมีในข้อความก่อนแปลเพิ่ม

เสียงโทรศัพท์และระดับความดัง

手机铃声shǒujī língshēng คือเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือ 设置铃声shèzhì língshēng คือกำหนดเสียงเรียกเข้า และ 调低铃声tiáo dī língshēng คือปรับเสียงให้เบาลง การปิดเสียงกับปรับให้เบาเป็นคนละการกระทำ ถ้าประโยคบอกเพียงเบาลง ไม่ควรแปลว่าปิดทั้งหมด การตั้งเสียงของโทรศัพท์แต่ละเครื่องเป็นบริบทใช้งาน ไม่ได้ทำให้คำนี้หมายถึงเสียงแจ้งเตือนทุกประเภทโดยอัตโนมัติ

แยกชื่อสิ่งของและชนิดเสียง

铃líng คือกระดิ่งหรือกริ่งตามบริบท 声音shēngyīn คือเสียงทั่วไป และ 噪声zàoshēng คือเสียงรบกวน คำที่เรียนหน้านี้ระบุเสียงกริ่งชัดกว่า แต่ไม่ได้บอกว่าผู้ฟังรำคาญเสมอไป 上课铃声shàngkè língshēng หมายถึงเสียงกริ่งเริ่มเรียนในสถานการณ์หนึ่ง อ่าน หลิงเซิง เป็นเสียงสองแล้วเสียงหนึ่ง พยางค์หลังลงท้ายเสียงจมูก ไม่ลดเป็นเสียงเบา คำนี้ไม่มีรายการตรงตัวใน syllabus ที่ตรวจ จึงไม่ยกระดับของตัวอักษรเดี่ยวมาใช้แทน

เรียนต่อจากคำนี้

นักเรียนสามารถเชื่อมคำนี้กับบทเรียนและแบบฝึกหัดใน เรียนภาษาจีน แล้วลองเปลี่ยนกรรม เวลา และสถานการณ์ในตัวอย่างให้ตรงกับเรื่องที่ต้องการพูด

ลำดับขีด