liǔshù (n.) – ต้นหลิว

พินอิน: liǔshù
คำอ่านไทย: หลิ่วชู่
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) ต้นหลิว, ต้นวิลโลว์: ไม้ยืนต้นผลัดใบชนิดหนึ่ง มีกิ่งก้านยาวอ่อนนุ่มห้อยลง มักขึ้นอยู่ริมน้ำ ในวัฒนธรรมจีนมักมีความเชื่อมโยงกับการอำลา

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ต้นหลิว)
公园的湖边种着一排柳树。
Gōngyuán de hú biān zhòngzhe yī pái liǔshù.
ริมทะเลสาบในสวนสาธารณะปลูกต้นหลิวไว้แถวหนึ่ง

春天来了，柳树的枝条上长出了嫩绿的新芽。
Chūntiān láile, liǔshù de zhītiáo shàng zhǎng chūle nènlǜ de xīn yá.
ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว บนกิ่งก้านของต้นหลิวได้ผลิหน่อใหม่อ่อนๆ สีเขียวออกมา

微风轻轻吹拂着柳树的长发。
Wēifēng qīng qīng chuīfúzhe liǔshù de chángfā.
สายลมอ่อนๆ พัดโชยกิ่งก้านที่ยาวของต้นหลิวราวกับเส้นผม

在古代中国，人们有折柳送别的习俗。
Zài gǔdài Zhōngguó, rénmen yǒu zhé liǔ sòngbié de xísú.
ในประเทศจีนสมัยโบราณ ผู้คนมีธรรมเนียมการหักกิ่งหลิวเพื่อส่งอำลา

这幅国画画的是春天的柳树。
Zhè fú guóhuà huà de shì chūntiān de liǔshù.
ภาพวาดจีนภาพนี้วาดเป็นรูปต้นหลิวในฤดูใบไม้ผลิ

柳树的生命力很强，很容易种植。
Liǔshù de shēngmìnglì hěn qiáng, hěn róngyì zhòngzhí.
พลังชีวิตของต้นหลิวนั้นแข็งแกร่งมาก ปลูกได้ง่ายมาก

A: 为什么古人送别时要折柳树枝呢？
Wèishéme gǔrén sòngbié shí yào zhé liǔshù zhī ne?
ทำไมคนโบราณตอนที่ส่งอำลาถึงต้องหักกิ่งต้นหลิวด้วย
B: 因为“柳”(liǔ)和“留”(liú)的发音很像，代表着希望朋友留下。
Yīnwèi “liǔ” hé “liú” de fāyīn hěn xiàng, dàibiǎozhe xīwàng péngyǒu liú xià.
เพราะว่าเสียงอ่านของคำว่า “柳” (หลิว) และ “留” (หลิว – ให้อยู่ต่อ) คล้ายกันมาก ซึ่งเป็นตัวแทนของความหวังที่อยากจะให้เพื่อนอยู่ต่อ