敢当

敢当 คืออะไร

敢当 ประกอบด้วย 敢“กล้า”และ 当 ในความหมายรับหรือแบกรับสิ่งหนึ่ง จึงมีแกนว่า“กล้ารับ/คู่ควรที่จะรับ” แต่ในภาษาจีนปัจจุบันมักไม่ใช้เดี่ยวแบบกริยาทั่วไป ผู้เรียนจะพบเป็นส่วนของคำถ่อมตน 不敢当 และสำนวน 敢作敢当 มากกว่า

不敢当 เมื่อได้รับคำชม

เมื่ออีกฝ่ายชม ยกย่อง หรือเรียกด้วยตำแหน่งสูง ผู้พูดตอบ 不敢当 เพื่อถ่อมตนว่า“ไม่กล้ารับคำชม/ฉันยังไม่คู่ควร” เช่น 您过奖了，我不敢当 เป็นสูตรมารยาท ไม่จำเป็นต้องหมายถึงปฏิเสธข้อเท็จจริงทุกอย่าง และอาจตามด้วยคำอธิบายที่พอดี เช่น 我只是做了应该做的事

敢作敢当

敢作敢当 หรือรูปเขียน敢做敢当หมายถึงกล้าลงมือและกล้ารับผลหรือ责任ของสิ่งที่ทำ ใช้ชมความรับผิดชอบหรือใช้ท้าทายคนที่หลบเลี่ยง รูปตรงข้ามคือ敢作不敢当“กล้าทำแต่ไม่กล้ารับ” สำนวนนี้เน้นการ承担 ไม่ได้แปลว่าการกระทำนั้นถูกต้อง

敢当 ที่ใช้เดี่ยว

ในงานเขียนหรือภาษาค่อนข้างเป็นทางการ อาจพบ 敢当此任“กล้ารับหน้าที่นี้”、何敢当此称赞“ไหนเลยจะกล้ารับคำชมนี้” และ 岂敢当“จะกล้ารับได้อย่างไร” รูปเหล่านี้พึ่งบริบทและน้ำเสียงมาก ในบทสนทนาทั่วไป หากต้องการบอกว่ากล้ารับหน้าที่ ใช้ 我愿意承担这项任务 หรือ 我敢承担责任 ชัดกว่า

ต่างจาก 担当

担当 ใช้เป็นกริยา“รับภาระ”หรือคำนาม“ความรับผิดชอบ/ความกล้ารับภาระ” เช่น 担当责任、有担当 ส่วน敢当เน้นความกล้าหรือความคู่ควรในโครงสร้างเฉพาะ ไม่พูด 他很敢当 เพื่อชมว่าเขามีความรับผิดชอบ แต่ใช้ 他很有担当 หรือ 他敢作敢当

ต่างจาก 承担 และ 负责

承担 ตามด้วย责任、后果、费用、任务ได้ตรง ๆ หมายถึงรับภาระ 负责 หมายถึงรับผิดชอบงานหรือทำอย่างจริงจัง เช่น 对项目负责 ส่วน敢当ไม่ใช่คำแทนสองคำนี้ทุกกรณี ประโยค“บริษัทรับผิดชอบค่าใช้จ่าย”ต้องใช้公司承担费用 ไม่ใช้公司敢当费用

ตอบคำชมอย่างเป็นธรรมชาติ

นอกจาก不敢当 ยังใช้ 您过奖了“คุณชมเกินไปแล้ว”、哪里哪里 ในบางบริบท หรือ 谢谢您的肯定“ขอบคุณที่ให้การยอมรับ” การถ่อมตนมากเกินไปอาจทำให้การสื่อสารข้ามวัฒนธรรมดูเหมือนปฏิเสธคำชม จึงเลือกคำตอบตามความสัมพันธ์และสถานการณ์ได้ ไม่จำเป็นต้องใช้不敢当ทุกครั้ง

คำชมกับตำแหน่ง

รูป“这个称呼我不敢当”ใช้เมื่อรู้สึกว่าตำแหน่ง เช่น 专家、大师 หรือ前辈 สูงเกินจริง แต่ถ้าเป็นตำแหน่งงานทางการ การตอบ不敢当อาจสร้างความไม่ชัดว่ารับหน้าที่หรือไม่ ควรแยกมารยาทการถ่อมตนออกจากการยืนยันอำนาจ หน้าที่ และความรับผิดชอบจริง

การออกเสียง

อ่านว่า gǎndāng คำอ่านไทย“ก่านตาง” 敢 gǎn เป็นเสียง 3 และ 当 dāng เป็นเสียง 1 อักษรดั้งเดิมเขียนว่า 敢當 ใน 不敢当 คำว่า不อยู่หน้าเสียง 3 จึงคงเสียง 4 เป็น bù gǎndāng ไม่เปลี่ยนเป็น bú

ลำดับขีด