放风筝

放风筝 หมายถึงอะไร

放风筝 หมายถึงเล่นว่าวหรือปล่อยว่าวให้ลอย โดยผู้เล่นถือและควบคุมสายว่าว เป็นวลีกริยา-กรรมที่ประกอบด้วย放กับ风筝 จึงเน้นกิจกรรมของผู้เล่น ไม่ได้หมายถึงเพียงปล่อยสิ่งของออกจากมือแล้วเลิกควบคุม

โครงสร้างกริยา-กรรม

วลีนี้แทรกคำได้ เช่น 放一个风筝、放了半天风筝、不会放风筝 และ别在这里放风筝 คำบอกสถานที่มักวางหน้ากริยา: 在公园放风筝 ไม่ใช่放风筝在公园ในประโยคทั่วไป หากบอกผู้ร่วมกิจกรรมใช้跟朋友一起放风筝

ความหมายของ 放 ในคำนี้

放มีหลายความหมาย เช่นวาง ปล่อย เปิด หรือฉาย ใน放风筝 หมายถึงปล่อยและควบคุมว่าวให้ลอย จึงแปลตามหน่วยว่า‘เล่นว่าว’เป็นธรรมชาติกว่าแปล放ว่า‘วาง’ การจำเป็นกลุ่ม放风筝、放烟花、放音乐ช่วยให้เห็นว่าความหมายเปลี่ยนตามกรรม

ต่างจาก 风筝飞起来

放风筝 บอกการกระทำของคน ส่วน风筝飞起来了บอกผลว่าวเริ่มบินขึ้น ตัวอย่าง他在放风筝，可是风筝还没飞起来หมายถึงเขากำลังพยายามเล่นว่าว แต่ว่าวยังไม่ขึ้น จึงใช้สองสำนวนนี้แทนกันไม่ได้ทั้งหมด

风筝 กับ 纸鸢

风筝 เป็นคำทั่วไปในภาษาจีนปัจจุบัน ส่วน纸鸢เป็นชื่อเก่าหรือคำเชิงวรรณกรรมที่พบในบทกวีและคำอธิบายวัฒนธรรม แม้ว่าว่าวสมัยใหม่อาจทำจากวัสดุอื่น คำว่า风筝ยังคงใช้ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นกระดาษ

บริบทวัฒนธรรมและกีฬา

ว่าวสัมพันธ์กับงานฝีมือ ศิลปะพื้นบ้าน และกีฬาดั้งเดิมในจีน แต่รูปแบบการเล่นมีทั้งว่าวพื้นบ้านและ运动风筝ที่เน้นการบังคับหรือการแข่งขัน การกล่าวว่า放风筝เป็นกิจกรรม传统体育ได้ในบริบทกว้าง แต่ไม่ควรเหมารวมว่าวทุกแบบมีวิธีเล่นหรือประวัติเดียวกัน

เลือกสถานที่และสภาพอากาศ

ควรเลือกพื้นที่เปิดโล่ง ห่างจาก电线、变电设施、道路、铁路และพื้นที่ควบคุมการบิน หลีกเลี่ยงฝน ฟ้าคะนอง ลมแรงจัด หรือทัศนวิสัยไม่ดี ระวังสายว่าวซึ่งบางและมองเห็นยาก หากว่าวติดสายไฟให้หยุดจับหรือดึง ไม่ปีนเสาหรือใช้อุปกรณ์ไปเขี่ย และติดต่อผู้รับผิดชอบพื้นที่หรือหน่วยไฟฟ้า

การออกเสียง

ตัวเต็มเขียนว่า 放風箏 พินอินมาตรฐาน fàngfēngzheng คำอ่านไทย‘ฟ่างเฟิงเจิง’ 放 fàng เสียง 4 风 fēng เสียง 1 และ筝 zheng เป็นเสียงเบา พจนานุกรมบางหน้าหรือการอ่านเน้นอาจแสดงzhēng แต่ในคำประจำ风筝 ควรฝึกพยางค์หลังให้เบาและสั้น

ลำดับขีด