例外

ต้องมีหลักทั่วไปให้เทียบ

例外lìwài ใช้กับกรณีที่อยู่นอกหลัก กฎ หรือสิ่งที่เป็นปกติของกลุ่มหนึ่ง นักเรียนควรถามก่อนว่าข้อยกเว้นนี้เทียบกับหลักอะไร เช่นถ้าร้านเปิดทุกวันแต่หยุดวันหนึ่ง วันนั้นเป็นข้อยกเว้นของเวลาเปิด ไม่ใช่ทุกสิ่งที่ดูแปลกตาจะเป็นข้อยกเว้นเสมอไป ตัวคำไม่บอกว่ากรณีนั้นดีกว่าหรือแย่กว่า เพียงบอกว่าไม่ได้เป็นไปตามหลักเดียวกับกรณีอื่น

ใช้เป็นคำนามหรือบอกสภาพ

这是一个例外zhè shì yí ge lìwài หมายถึงนี่เป็นข้อยกเว้นหนึ่งกรณี ใช้เป็นคำนามหลังคำว่าเป็น ส่วน 这次可以例外zhè cì kěyǐ lìwài คือครั้งนี้สามารถยกเว้นได้ คำนี้บอกกรณีเฉพาะ จึงควรระบุว่าเป็นครั้งนี้ คนนี้ หรือเรื่องนี้เมื่อมีหลายเงื่อนไข คำว่าได้ในประโยคไม่จำเป็นต้องหมายถึงผู้พูดอนุญาตจริง ต้องอ่านว่าประธานเป็นผู้มีอำนาจอนุญาตหรือเพียงอธิบายสถานการณ์

รูปปฏิเสธและคำขยาย

没有例外méiyǒu lìwài คือไม่มีข้อยกเว้น และ 毫无例外háowú lìwài เน้นว่าไม่มีข้อยกเว้นเลย ถ้าบอกว่าทุกคนต้องทำและใครคนหนึ่งก็เหมือนกัน ใช้ 也不例外yě bù lìwài ได้ หมายถึงคนนั้นก็ไม่ได้รับการยกเว้น นักเรียนอย่าแปลรูปปฏิเสธนี้ว่าคนนั้นแปลกกว่าเดิม คำว่าไม่ปฏิเสธการอยู่นอกหลัก ทำให้คนที่กล่าวถึงกลับอยู่ภายใต้หลักเดียวกับคนอื่น

ต่างจากกรณีพิเศษและการแหกกฎ

特殊tèshū หมายถึงพิเศษหรือมีลักษณะเฉพาะ แต่สิ่งพิเศษอาจยังอยู่ในกฎทั่วไปได้ 破例pòlì เน้นการทำแตกต่างจากแบบที่เคยทำหรือยอมผ่อนหลักหนึ่งครั้ง ส่วน 例外lìwài ใช้เรียกกรณีหรือบอกว่าเป็นข้อยกเว้น คำเหล่านี้จึงไม่แทนกันทุกตำแหน่ง การอธิบายภาษาไม่ได้รับรองว่ากฎจริงของสถานที่ใดมีข้อยกเว้น อ่าน ลี่ว่าย โดยทั้งสองพยางค์เป็นเสียงสี่ ไม่อ่านตัวหลังเหมือนคำว่าแปลก

เรียนต่อจากคำนี้

นักเรียนสามารถเชื่อมคำนี้กับบทเรียนและแบบฝึกหัดใน เรียนภาษาจีน แล้วลองเปลี่ยนกรรม เวลา และสถานการณ์ในตัวอย่างให้ตรงกับเรื่องที่ต้องการพูด

ลำดับขีด