不可

ความหมายขึ้นกับบริบท

不可 วางหน้าคำกริยาหรือคำคุณศัพท์เพื่อบอกว่า “ไม่อาจ” “ไม่ควร” หรือ “ห้าม” ภาษามีลักษณะกระชับ เป็นทางการ และพบในประกาศ กฎ บทความ หรือสำนวนมากกว่าบทสนทนาทั่วไป ตัวอย่าง不可避免คือ “หลีกเลี่ยงไม่ได้” ซึ่งบอกความเป็นไปไม่ได้ แต่不可进入ในป้ายเตือนหมายถึง “ห้ามเข้า” จึงแปล不可ด้วยคำเดียวทุกประโยคไม่ได้

ความหมายว่าไม่อาจ

ในชุด不可忽视、不可否认、不可替代และ不可避免 ผู้พูดชี้ว่าการมองข้าม ปฏิเสธ แทนที่ หรือหลีกเลี่ยงสิ่งนั้นทำไม่ได้ตามเหตุผลหรือข้อเท็จจริง ไม่ได้ออกคำสั่งห้ามโดยตรง รูปนี้พบบ่อยในภาษาเขียนเชิงอธิบาย เช่น这个因素不可忽视 “ปัจจัยนี้ไม่อาจมองข้าม”

ความหมายว่าห้ามหรือไม่ควร

ในกฎและคำเตือน不可อาจแสดงข้อห้าม เช่น不可进入、不可触摸และ不可私自使用 น้ำเสียงเป็นทางการกว่าห้ามในภาษาพูดอย่าง不能、不可以หรือ别 หากต้องคุยกับเพื่อน ประโยค这里不可以停车ฟังเป็นธรรมชาติกว่า这里不可停车 แต่บนป้ายหรือระเบียบ不可停车ใช้ได้กระชับ

โครงสร้าง非……不可

非 + ส่วนที่เน้น + 不可 แสดงความจำเป็นอย่างหนักแน่นว่า “ต้อง…ให้ได้” เช่น这件事非今天完成不可 “เรื่องนี้ต้องทำให้เสร็จวันนี้ให้ได้” และ他非去不可 “เขายืนยันว่าจะต้องไป” น้ำเสียงอาจเป็นข้อกำหนด ความจำเป็น หรือความตั้งใจดื้อดึง จึงต้องดูประธานและสถานการณ์

未尝不可และ万万不可

未尝不可 เป็นรูปภาษาเขียนที่ลดความแข็งของข้อเสนอ หมายถึง “ก็ใช่ว่าจะไม่ได้” หรือ “ก็อาจทำได้” ส่วน万万不可เพิ่มน้ำหนักตรงข้ามว่า “ห้ามอย่างเด็ดขาด” เช่น此事万万不可大意 สองชุดนี้เป็นรูปคงที่และไม่ควรแปลทีละตัวอักษร

ต่างจาก不能และ不可以

不能ใช้ได้กว้างทั้งไม่มีความสามารถ สภาพไม่เอื้อ และข้อห้าม ส่วน不可以เน้นว่าไม่ได้รับอนุญาตหรือไม่เหมาะสม 不可มักย่อและเป็นภาษาเขียนกว่า แต่ในคำประสมคงที่อย่าง不可思议และ不可或缺ไม่ควรเปลี่ยนเป็น不能หรือ不可以โดยอัตโนมัติ เพราะรูปและระดับภาษาจะเปลี่ยน

การออกเสียง

อ่านว่า bùkě คำอ่านไทย “ปู้เข่อ” โดย不เป็นเสียง 4 และ可เป็นเสียง 3 เนื่องจากพยางค์ถัดไปไม่ใช่เสียง 4 不จึงไม่เปลี่ยนเป็นbú

ลำดับขีด