钟

ความหมายหลัก

钟 เป็นคำนามที่ครอบคลุมอุปกรณ์บอกเวลาขนาดใหญ่หรือวาง/แขวนอยู่กับที่ เช่น 挂钟 นาฬิกาแขวน、座钟 นาฬิกาตั้งโต๊ะ และ 闹钟 นาฬิกาปลุก อีกความหมายคือระฆังหรืออุปกรณ์ทรงระฆังที่ตีให้เกิดเสียง เช่น 敲钟 ตีระฆัง และ 钟声 เสียงระฆัง ความหมายจริงต้องดูคำร่วมและสถานการณ์

ตำแหน่งและสถานการณ์ที่ใช้

เมื่อบอกเวลานาฬิกา 钟 วางหลัง 点 ได้ เช่น 三点钟 สามโมง และรูปไม่มี钟อย่าง三点ก็ถูกต้องเช่นกัน 钟头 เป็นคำนามภาษาพูดว่าชั่วโมง เช่น 等了两个钟头 รอสองชั่วโมง ส่วน 小时 เป็นคำมาตรฐานและใช้ได้กว้างกว่า อย่าใช้ *一个钟 เพื่อหมายถึงหนึ่งชั่วโมง ต้องใช้一个钟头หรือ一个小时

คำที่มักใช้ร่วมกัน

钟 ต่างจาก 表。钟 มักเป็นนาฬิกาที่ตั้งโต๊ะ แขวนผนัง หรือเป็นระบบบอกเวลา ส่วน 表 โดยเฉพาะ 手表 คือนาฬิกาข้อมือ สำหรับลักษณนามของนาฬิกาแขวนหรือเครื่องบอกเวลามักใช้ 只 เช่น 一只挂钟 แต่ระฆังใบหนึ่งอาจใช้ 口 เช่น 一口大钟 การเลือกลักษณนามขึ้นกับวัตถุที่钟หมายถึง

เปรียบเทียบคำใกล้เคียง

อักษรตัวย่อ钟รวมรูปตัวเต็มสองตัวที่เดิมต่างกัน คือ 鐘 สำหรับนาฬิกา/ระฆัง และ 鍾 ที่พบในความหมายรวมตัวหรือชื่อสกุล อย่างไรก็ตามหน้าคำศัพท์นี้จำกัดการใช้สามัญเกี่ยวกับ clock/bell และคำบอกเวลา ชื่อสกุล 钟/Zhōng เป็นชื่อเฉพาะบุคคลและควรจัดในคลัง proper noun แยก ไม่รวมเป็นความหมายคำศัพท์ทั่วไป

การออกเสียงและข้อควรระวัง

พินอิน zhōng เสียงหนึ่ง คำอ่านไทย ‘จง’ ใน 三点钟 ยังคงอ่าน zhōng ส่วน 钟头 อ่าน zhōngtóu โดย 头 มักเป็นเสียงสองตามมาตรฐาน ระวัง 分钟 fēnzhōng ซึ่งทั้งคำหมายถึงนาที ไม่ใช่ ‘นาฬิกาหนึ่งส่วน’ และ 一见钟情 เป็นสำนวนคงรูปว่าตกหลุมรักแรกพบ ไม่ควรแยกแปล钟เป็นนาฬิกาตรงตัว

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• นาฬิกา/ระฆังชนิด + 钟
• 敲 + 钟
• 钟 + 声
• ตัวเลข + 点钟
• ตัวเลข + 个钟头
• 钟 + 已经 + เวลา
• ตั้ง + 闹钟

เวลาฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งวลีและประโยคเต็มตามพินอิน สังเกตตำแหน่ง หน้าที่ทางไวยากรณ์ คำที่มักปรากฏร่วมกัน และบริบทที่ทำให้คำแปลไทยเปลี่ยนไป แล้วลองแต่งประโยคใหม่โดยรักษาโครงสร้างเดิม การจำเป็นก้อนภาษาช่วยให้เลือกใช้ได้เป็นธรรมชาติกว่าการแปลแยกทีละตัวอักษร

สรุปก่อนใช้

หนึ่งชั่วโมงใช้一个钟头 ไม่ใช้一个钟

钟มักเป็นนาฬิกาตั้งหรือแขวน ส่วน手表คือนาฬิกาข้อมือ

ชื่อสกุล钟เป็น proper noun และไม่รวมในขอบเขตหน้านี้

พินอิน zhōng คำอ่านไทย จง

ลำดับขีด