谈话

ความหมายหลัก

谈话 ใช้ได้ทั้งเป็นกริยาว่า ‘สนทนา/พูดคุย’ และคำนามว่า ‘การสนทนา’ จุดเด่นคือผู้พูดตั้งใจแลกเปลี่ยนข้อมูลหรือคุยเรื่องหนึ่งอย่างมีเป้าหมาย จึงพบในบริบทครูกับนักเรียน ผู้จัดการกับพนักงาน การสัมภาษณ์ การให้คำแนะนำ หรือการทำความเข้าใจปัญหา ในรูปกริยามักใช้ 人 + 跟/和 + 人 + 谈话 เช่น 老师跟学生谈话 ส่วนรูปคำนามใช้ 这次谈话、谈话内容 หรือ 谈话记录 ได้โดยตรง คำนี้ไม่จำเป็นต้องเคร่งขรึมทุกครั้ง แต่มีกรอบเรื่องและจุดประสงค์ชัดกว่าการคุยเล่นทั่วไป

ตำแหน่งและสถานการณ์ที่ใช้

ตำแหน่งที่ใช้บ่อยคือ 跟/和 + คน + 谈话 หรือ 找 + คน + 谈话 โดย 找你谈话 หมายถึงเรียกมาคุยเรื่องหนึ่ง ไม่ได้แปลว่าเพียงพบกัน รูป 正在谈话 บอกว่ากำลังสนทนา และ 进行谈话 เป็นภาษาเขียนหรือทางการกว่า เมื่อต้องขยายการสนทนาใช้ 一次/一场 + 谈话 เช่น 一次重要的谈话 ส่วนคำอย่าง 单独、正式、认真 มักวางหน้า 谈话 เพื่อบอกลักษณะการคุย หากต้องระบุหัวข้อสามารถใช้ 就/关于 + เรื่อง + 进行谈话 หรือพูดง่ายกว่าเป็น 谈一谈这个问题

คำที่มักใช้ร่วมกัน

วลี 跟老师谈话、进行谈话、单独谈话、正式谈话、谈话内容、谈话记录 และ 结束谈话 ครอบคลุมทั้งผู้ร่วมสนทนา วิธีดำเนินการ และส่วนประกอบของเหตุการณ์ 跟老师谈话 เน้นคู่สนทนา; 单独谈话 คือคุยโดยไม่มีผู้อื่นร่วม; 正式谈话 มีกรอบเป็นทางการ; 谈话内容 คือสิ่งที่พูดกัน; 谈话记录 คือเอกสารหรือข้อความที่บันทึกไว้; 结束谈话 คือทำให้การคุยสิ้นสุด การจำเป็นวลีช่วยให้เลือกคำลักษณนามและตำแหน่งส่วนขยายได้เป็นธรรมชาติ ไม่ใช้ 谈话 เป็นกรรมของกริยาที่ไม่เข้าคู่กัน

เปรียบเทียบคำใกล้เคียง

谈话 ต่างจาก 聊天、对话 และ 讲话。聊天 คือคุยเล่นหรือพูดคุยสบาย ๆ ไม่จำเป็นต้องมีหัวข้อหรือผลลัพธ์; 谈话 มีเป้าหมายและอาจเป็นทางการกว่า。对话 เน้นการโต้ตอบสองฝ่าย และใช้เรียกบทสนทนาในตำรา ภาพยนตร์ หรือการเจรจาระหว่างกลุ่มได้; 谈话 เน้นเหตุการณ์พูดคุยหรือเนื้อหาที่คุยกัน。讲话 มักหมายถึงพูด กล่าว หรือกล่าวสุนทรพจน์ต่อผู้ฟัง และใช้ในคำสั่ง 别讲话 ว่าอย่าพูด ขณะที่ 跟某人谈话 ต้องมีการสนทนากับอีกฝ่าย จึงไม่ควรแทนกันเพียงเพราะภาษาไทยใช้คำว่า ‘พูด’ เหมือนกัน

การออกเสียงและข้อควรระวัง

พินอินคือ tánhuà: 谈 tán เสียงสอง และ 话 huà เสียงสี่; ตัวเต็มคือ 談話 และคำอ่านไทยคือ ‘ถ๋านฮว่า’。谈话 ไม่ใช่คำเดียวกับ 谈谈 ซึ่งเป็นรูปซ้ำกริยา 谈 และให้ความรู้สึกว่า ‘ลองคุยกันหน่อย’ อีกทั้ง 谈话 ไม่จำเป็นต้องหมายถึงการตำหนิ แม้ในโรงเรียนหรือที่ทำงานการถูกเรียกไป谈话อาจชวนให้รู้สึกจริงจัง ต้องอ่านหัวข้อและความสัมพันธ์ของผู้พูดจากบริบท ไม่เติมกรรมเรื่องไว้หลัง 谈话 ตรง ๆ แบบ 谈话这个问题; ให้ใช้ 谈这个问题、谈一谈这个问题 หรือ 就这个问题进行谈话

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 跟/和 + คน + 谈话
• 找 + คน + 谈话
• 正在 + 谈话
• 进行 + 谈话
• 一次/一场 + 谈话
• 谈话 + 内容/记录
• 结束 + 谈话

เวลาฝึกคำนี้ ควรอ่านทั้งคำเดี่ยว วลี และประโยคเต็ม แล้วลองเปลี่ยนประธาน กรรม เวลา หรือสถานการณ์ด้วยตนเอง การจำเป็นก้อนภาษาช่วยให้เห็นหน้าที่ทางไวยากรณ์และขอบเขตความหมายจริง โดยไม่ยึดคำแปลไทยคำเดียวไปใช้กับทุกบริบท

สรุปก่อนใช้

谈话 เน้นการพูดคุยที่มีหัวข้อหรือจุดประสงค์ ส่วน 聊天 มักสบายและไม่เป็นทางการ

讲话 อาจเป็นการพูดฝ่ายเดียวต่อผู้ฟัง แต่ 谈话 มีผู้ร่วมสนทนา

เมื่อตามด้วยหัวข้อโดยตรงมักใช้ 谈这个问题 ไม่ใช้ 谈话这个问题

พินอิน tánhuà และคำอ่านไทยคือ ถ๋านฮว่า

ลำดับขีด