诗

ความหมายหลักและการนับบทกวี

诗shī เป็นคำนามหมายถึงบทกวีหรือกวีนิพนธ์ งานประเภทนี้ใช้ภาษาอย่างกระชับและอาจจัดจังหวะ เสียง ภาพพจน์ หรือโครงสร้างเพื่อถ่ายทอดความคิดและความรู้สึก แต่คำศัพท์นี้ไม่ได้กำหนดว่าบทหนึ่งต้องคล้องจอง ยาวเท่าใด หรืออยู่ในยุคใด เพราะรูปแบบแตกต่างกันตามประเภท ภาษา และช่วงเวลา

เมื่อกล่าวถึงบทหนึ่งบท ภาษาจีนใช้ลักษณนาม 首shǒu เช่น 一首诗／两首诗yì shǒu shī / liǎng shǒu shī ไม่ใช้ลักษณนามของหนังสือแทนตัวบท หากหมายถึงหนังสือรวมบทกวีจึงค่อยใช้ 一本诗集yì běn shījí

กริยาที่ใช้ร่วมกันบ่อย

การอ่านเงียบหรืออ่านทั่วไปใช้ 读诗dú shī การประพันธ์ใช้ 写诗xiě shī และการอ่านออกเสียงอย่างมีจังหวะใช้ 朗诵诗lǎngsòng shī หากต้องท่องจากความจำพบ 背诗bèi shī ส่วน 把感受写成诗bǎ gǎnshòu xiěchéng shī เน้นเปลี่ยนประสบการณ์หรือความรู้สึกให้กลายเป็นงานกวี

• 诗的作者／内容shī de zuòzhě / nèiróng — ผู้แต่งหรือเนื้อหาของบทกวี
• 诗的节奏／意象shī de jiézòu / yìxiàng — จังหวะหรือภาพเชิงกวี
• 诗集／诗人shījí / shīrén — หนังสือรวมบทกวีหรือกวี

ต่างจากคำใกล้เคียงอย่างไร

诗shī ใช้เรียกบทกวีหนึ่งบทได้ตรงที่สุด และใช้กล่าวถึงกวีนิพนธ์โดยรวมได้ตามบริบท 诗歌shīgē มักเน้นบทกวีในฐานะประเภทวรรณกรรมหรือผลงานกวีโดยรวม ทั้งสองคำทับซ้อนกันมาก แต่ในประโยคที่นับเป็นบท คำสั้นมักเป็นธรรมชาติกว่า

诗词shīcí เดิมรวมงานร้อยกรองประเภทซือและฉือ และในภาษาทั่วไปอาจใช้กว้างถึงงานกวีนิพนธ์จีนแบบดั้งเดิม จึงไม่ควรแปลให้เท่ากับบทกวีทุกชนิดโดยอัตโนมัติ 古诗gǔshī ชี้บทกวีโบราณหรือแบบดั้งเดิม ส่วน 现代诗xiàndàishī ชี้บทกวีสมัยใหม่ การจัดประเภทที่ละเอียดกว่านี้ต้องดูยุค รูปแบบ และบริบทของงานจริง

การออกเสียง ตัวเต็ม และขอบเขตการตีความ

คำนี้อ่านว่า 诗shī เสียงหนึ่ง รูปตัวเต็มคือ 詩shī และคำอ่านไทยตามแถวศัพท์คือ “ซือ” ในคำประสมพยางค์นี้ยังคงอ่านเสียงหนึ่ง เช่น 诗人／诗歌／诗集shīrén / shīgē / shījí

การตีความบทกวีอาจต่างกันได้ แต่ควรแยกความเห็นของผู้อ่านออกจากข้อเท็จจริงด้านผู้แต่ง ยุค หรือรูปแบบ เมื่อกล่าวถึงงานจริงต้องตรวจชื่อบทและแหล่งข้อมูล ภาพประกอบบนหน้านี้เป็นเพียงตัวช่วยจำเรื่องการอ่านและเขียนงานกวี หนังสือเปิดกับปากกาไม่อาจพิสูจน์ว่ามีบทกวีอยู่บนหน้า ไม่บอกภาษา ผู้แต่ง เนื้อหา รูปแบบ ยุค คุณค่า หรือความหมายของงานใดงานหนึ่ง

ลำดับขีด