睡着

ความหมายและเสียงที่ต้องแยก

睡着shuìzháo อ่านไทยว่า ‘ซุ่ยจ๋าว’ หมายถึงหลับลงหรือเข้าสู่สภาวะหลับ ตัวเต็มเขียน 睡著shuìzháo เป็นคำกริยาที่เน้นผลของการนอนว่าเกิดการหลับขึ้นแล้ว จึงไม่ได้แปลว่าเพียงขึ้นเตียง หลับตา หรือตั้งใจว่าจะนอน

ตัวท้าย 着zháo ในหัวคำนี้อ่านเสียงสอง ไม่ใช่เสียงเบาอย่าง 看着kànzhe ที่บอกการกระทำหรือสภาพต่อเนื่อง ตัวอักษรเดียวกันจึงต้องอ่านตามหน้าที่ในประโยค อย่าเห็นรูปตัวอักษรแล้วใช้เสียงเดียวในทุกบริบท

บอกว่าหลับแล้ว ยังไม่หลับ หรือกำลังจะหลับ

睡着了shuìzháo le ใช้บอกว่าหลับไปแล้ว โดยคำท้ายออกเสียงเบา ส่วน 还没睡着hái méi shuìzháo หมายถึงยังไม่หลับ และ 刚睡着gāng shuìzháo หมายถึงเพิ่งหลับ เมื่อต้องการปฏิเสธว่าเหตุการณ์หลับยังไม่เกิด รูปทั่วไปใช้คำปฏิเสธหน้ากริยา ไม่เติมคำท้ายแบบประโยคบอกเล่าโดยอัตโนมัติ

คำว่า 快要睡着kuài yào shuìzháo บอกว่าใกล้จะหลับ ยังไม่ยืนยันว่าได้หลับแล้ว ขณะที่ 很晚才睡着hěn wǎn cái shuìzháo เน้นว่ากว่าจะหลับก็ดึก ส่วนการถามว่าหลับแล้วหรือยังใช้ 睡着了吗？shuìzháo le ma? ได้

รูปหลับได้และนอนไม่หลับ

เมื่อพูดถึงความสามารถหรือสภาพแวดล้อมที่ทำให้หลับได้ ใช้รูป 睡得着shuì de zháo ส่วนรูปปฏิเสธคือ 睡不着shuì bu zháo นอนไม่หลับ พยางค์แทรกระหว่างกริยากับส่วนบอกผลออกเสียงเบาในรูปนี้ แต่เสียงท้ายยังเป็นเสียงสอง

没睡着méi shuìzháo เน้นข้อเท็จจริงว่าไม่ได้หลับหรือยังไม่เกิดผลนั้น ส่วนรูปนอนไม่หลับเน้นว่าไม่สามารถหลับได้ภายใต้เงื่อนไขที่พูดถึง ทั้งสองอาจใช้เล่าเหตุการณ์ใกล้กันแต่จุดเน้นต่างกัน อย่าสับสนกับ 不睡觉bú shuìjiào ซึ่งอาจหมายถึงไม่นอนหรือไม่ยอมนอน ไม่ได้บอกว่าอยากหลับแต่หลับไม่ได้เสมอไป

แยกกิจกรรมการนอนออกจากผลที่หลับ

睡觉shuìjiào กล่าวถึงกิจกรรมการนอน เช่น ไปนอนหรือกำลังนอน ส่วนคำหลักเน้นการเข้าสู่สภาวะหลับ 入睡rùshuì มีความหมายใกล้กันและพบในภาษาเขียนได้บ่อย ส่วน 醒来xǐnglái หมายถึงตื่นขึ้น การใช้คำเหล่านี้ควรดูว่ากำลังเล่ากิจกรรม จุดเริ่มหลับ หรือการตื่น

ภาพผู้ใหญ่นอนหลับบนเตียงใช้ช่วยจำสภาพหลังหลับลงแล้ว ภาพนิ่งไม่ได้พิสูจน์เวลาเริ่มหลับ ระดับการหลับ สาเหตุของการนอนไม่หลับ หรือสภาวะสุขภาพ เนื้อหานี้สอนการใช้ภาษา ไม่ใช่คำวินิจฉัยหรือวิธีรักษาปัญหาการนอน ฝึกคำและประโยคในชีวิตประจำวันเพิ่มเติมได้ที่ เรียนภาษาจีน

ลำดับขีด