星期日

ความหมายและวิธีใช้

星期日 เป็นคำนามบอกวันในสัปดาห์หมายถึงวันอาทิตย์ ใช้วางหน้ากริยาเป็นเวลาได้โดยตรง เช่น 星期日休息 หยุดวันอาทิตย์ หรือวางหลังคำบอกช่วงที่ใหญ่กว่า เช่น 下个星期日 วันอาทิตย์หน้า เมื่อต้องระบุช่วงย่อยให้เรียงจากใหญ่ไปเล็กว่า 星期日上午 เช้าวันอาทิตย์ และ 星期日下午 บ่ายวันอาทิตย์ โดยไม่ต้องเติม 在 หน้าคำวันในประโยคพื้นฐาน

คำนี้พบได้บ่อยในปฏิทิน ตารางเวลา ป้ายประกาศ กำหนดการ และภาษาเขียน เพราะ 日 มีความหมายว่าวันและให้ระดับภาษากระชับเป็นทางการกว่า 天 เล็กน้อย ตัวอย่าง 营业时间：星期一至星期日 หมายถึงเวลาทำการตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันอาทิตย์ อย่างไรก็ตาม ในบทสนทนาทั่วไปก็ใช้ 星期日 ได้ตามปกติ ไม่ได้จำกัดเฉพาะเอกสารราชการ

星期日 และ 星期天 หมายถึงวันเดียวกัน ความต่างหลักอยู่ที่แนวโน้มการใช้ ไม่ใช่ความต่างของวันที่: 星期天 ฟังเป็นภาษาพูดและเป็นกันเองกว่า ส่วน 星期日 มักปรากฏในข้อความที่ต้องการรูปแบบสม่ำเสมอ เช่น 星期一、星期二…星期日 เมื่อตอบคำถาม 今天星期几？ สามารถตอบ 今天星期日 หรือ 今天星期天 ได้ทั้งคู่

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 这个/下个/上个 + 星期日
• 每个 + 星期日
• 星期日 + 上午/下午/晚上
• 星期日 + กริยา
• สถานที่ + 星期日 + 开门/休息
• 从星期一到星期日
• 星期日 + 见

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

อย่าสับสน 星期日 กับ 日曜日 ซึ่งเป็นรูปที่พบในภาษาญี่ปุ่นมากกว่า ภาษาจีนกลางปัจจุบันใช้ 星期日、星期天 หรือ 周日 ส่วน 礼拜天 เป็นภาษาพูดอีกแบบหนึ่ง คำว่า 周日 กระชับและพบบ่อยในกำหนดการ แต่ผู้เริ่มต้นควรรู้ว่า 日 ใน 周日 และ 星期日 ต่างก็อ่าน rì

星期日 อ่าน xīngqīrì คำอ่านไทยใช้ ซิงชีรื่อ ทั้งสามพยางค์ออกเสียงเต็ม ตัว 期 อ่าน qī เสียงหนึ่ง ไม่ใช่ qí และ 日 อ่าน rì เสียงสี่ ใน 下个星期日 คำ 个 มักอ่าน ge เสียงเบา ส่วน 不上班 อ่าน bù shàngbān แต่ 不 หน้าเสียงสี่อาจออกเสียงจริงใกล้ bú ตามกฎผันเสียง

ลำดับขีด