时间

ความหมายและวิธีใช้

时间 เป็นคำนามกว้าง ๆ สำหรับแนวคิดเรื่องเวลา ช่วงเวลาที่กำหนด และเวลาที่มีให้ใช้ เช่น 时间过得很快 เวลาผ่านไปเร็ว、工作时间 เวลาทำงาน และ 我有时间 ฉันมีเวลาหรือฉันว่าง เมื่อต้องการระบุเวลานัดสามารถใช้ 见面的时间 เวลาที่พบกัน หรือ 定时间 กำหนดเวลา แล้วตามด้วยเวลาตามนาฬิกาที่ชัดเจน。

เมื่อถามระยะเวลาใช้ 多长时间 นานเท่าไร เช่น 坐车要多长时间？ นั่งรถใช้เวลานานเท่าไร คำตอบอาจเป็น 一个小时 หนึ่งชั่วโมง หากพูดถึงการใช้เวลาไปกับกิจกรรม ใช้ 花 + เวลา + กริยา หรือ 花时间 + กริยา เช่น 我花时间复习 ฉันใช้เวลาทบทวน ส่วน 时间不够 และ 没时间 เน้นว่าทรัพยากรเวลาที่มีไม่เพียงพอ。

时间 ใช้ขยายชนิดของช่วงเวลาได้มาก เช่น 上班时间 เวลาเข้างาน、休息时间 เวลาพัก、考试时间 เวลาสอบ และ 空闲时间 เวลาว่าง ในประโยค 时间到了 หมายถึงถึงเวลาที่กำหนดแล้ว ไม่จำเป็นต้องแปลว่าเวลาเดินทางมาถึง ความหมายที่เป็นธรรมชาติขึ้นอยู่กับกริยาและคำนามรอบข้าง โดยเฉพาะ 有、没有、花、需要 และ 安排。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 有/没有 + 时间
• 多长时间
• 花 + 时间 + กริยา
• 需要 + เวลา/时间
• คำนาม + 时间
• 安排/定 + 时间
• 时间 + 到了/不够

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

时间 ต่างจาก 时候 และ 点: 时间 คือเวลาในภาพรวม ระยะเวลา หรือเวลาที่มีอยู่; 时候 คือจังหวะหรือตอนที่เหตุการณ์เกิด; 点 ใช้บอกชั่วโมงตามนาฬิกา ดังนั้น ‘คุณมาเมื่อไร’ ใช้ 你什么时候来？ ส่วน ‘ตอนนี้กี่โมง’ ใช้ 现在几点？ เป็นธรรมชาติกว่า 现在是什么时间 ในบทสนทนาระดับต้น。

时间 อ่าน shíjiān เสียงสองตามด้วยเสียงหนึ่ง คำอ่านไทยใช้ สือเจียน รูปตัวเต็มคือ 時間 อย่าสับสน 间 ในคำนี้กับ jiàn ที่เป็นลักษณนามของห้องหรือสถานประกอบการ เพราะ 时间 ใช้เสียง jiān เสมอ และไม่ควรเขียนพินอินแยกเป็น shí jiàn。

ลำดับขีด