抽烟

抽烟chōuyān เป็นคำกริยาภาษาพูดหมายถึงสูบบุหรี่ โดย抽มีความหมายเฉพาะเมื่ออยู่กับ烟 ไม่ควรแปลแยกตรงตัวว่า ‘ดึงควัน’ คำนี้เป็นกริยาแบบกริยา–กรรม จึงแทรกจำนวน ระยะเวลา หรือส่วนเสริมได้ เช่น 抽一支烟 และ 抽了很多年烟 ในการสื่อสารจริงมักพบทั้งประโยคบอกพฤติกรรม คำห้าม และคำพูดเรื่องเลิกบุหรี่ เนื้อหาด้านสุขภาพควรใช้ข้อมูลจากหน่วยงานสาธารณสุข ไม่อาศัยความเชื่อหรือคำโฆษณา

โครงสร้างกริยาแยกได้

รูปพื้นฐานคือ 抽烟chōuyān แต่สามารถแทรกจำนวนเป็น 抽一支烟 สูบบุหรี่หนึ่งมวน แทรกเวลาเป็น 抽了十年烟 สูบมาสิบปี หรือถาม 你抽烟吗 เธอสูบบุหรี่ไหม เมื่อมีส่วนเสริมยาวไม่จำเป็นต้องย้ำ抽烟ทั้งคำทุกครั้ง ผู้เรียนควรจำเป็นหน่วยกริยา–กรรมและดูตำแหน่ง了、过、数量ให้สัมพันธ์กับความหมาย

ภาษาพูดกับคำว่า吸烟

吸烟xīyān มีความหมายเดียวกันแต่พบในภาษาทางการ ป้าย กฎ และเอกสารมากกว่า ส่วน抽烟เป็นภาษาพูดธรรมชาติ เช่น 他不抽烟 เขาไม่สูบบุหรี่ รูป 禁止吸烟 มักอยู่บนป้ายมากกว่า禁止抽烟 แต่ทั้งสองเข้าใจได้ ไม่ควรสับสน烟ในคำนี้กับควันทั่วไปที่อาจเกิดจากไฟหรือการปรุงอาหาร

คำห้ามและผลต่อคนรอบข้าง

ใช้ 这里不能抽烟zhèlǐ bù néng chōuyān ที่นี่สูบบุหรี่ไม่ได้ หรือ 请不要在室内抽烟 กรุณาอย่าสูบในอาคาร องค์การอนามัยโลกระบุว่าผลิตภัณฑ์ยาสูบทุกรูปแบบเป็นอันตรายและไม่มีระดับการสัมผัสควันบุหรี่มือสองที่ปลอดภัย จึงควรทำตามข้อกำหนดของสถานที่และหลีกเลี่ยงให้ผู้อื่นรับควัน ไม่ใช้คำศัพท์หน้านี้แทนคำแนะนำทางการแพทย์รายบุคคล

การพูดเรื่องเลิกบุหรี่อย่างเหมาะสม

停止抽烟tíngzhǐ chōuyān คือหยุดสูบบุหรี่ ส่วน戒烟เน้นเลิกบุหรี่เป็นกระบวนการ คนที่ต้องการเลิกอาจขอความช่วยเหลือจากบริการเลิกบุหรี่หรือบุคลากรสุขภาพที่เหมาะสม ไม่กล่าวโทษผู้สูบหรือรับรองวิธีใดโดยไม่มีหลักฐาน อ่าน chōuyān เสียงหนึ่งทั้งสองพยางค์ ตัวเต็ม 抽煙 คำอ่านไทย ‘โชวเยียน’

ลำดับขีด