得

ความหมายและวิธีใช้

เมื่ออ่าน de เสียงเบา 得 เป็นคำช่วยโครงสร้างที่วางหลังกริยาเพื่อเชื่อมกับบทเสริม เช่น 说得清楚 พูดได้ชัด、跑得快 วิ่งเร็ว และ 写得不错 เขียนได้ดี รูปพื้นฐานคือ กริยา + 得 + คำบอกระดับ ผล หรือสภาพ หากกริยามีกรรม มักต้องจัดโครงสร้างใหม่ เช่น 他汉语说得很好 หรือ 他说汉语说得很好 ไม่วางกรรมยาวคั่นระหว่าง 得 กับส่วนเสริมโดยไม่พิจารณาโครงสร้าง

เมื่ออ่าน dé เสียงสอง 得 เป็นกริยาหมายถึงได้ รับ หรือได้รับ พบในคำประสมสำคัญ เช่น 得到 ได้รับ、取得 ได้มาหรือบรรลุ และ 得出 ได้ข้อสรุป รูป 有所得 หมายถึงได้เรียนรู้หรือได้รับบางอย่างจากประสบการณ์ ส่วนเมื่ออ่าน děi เสียงสาม เป็นกริยาช่วยหมายถึงต้องหรือจำเป็นต้อง เช่น 我得走了 ฉันต้องไปแล้ว และ 你得认真学习 คุณต้องตั้งใจเรียน

สามเสียงอ่านต้องแยกด้วยหน้าที่ในประโยค ไม่ใช่เลือกจากตัวอักษรเพียงอย่างเดียว เสียงเบา de ตามหลังกริยาและนำส่วนเสริม เสียง dé มีความหมายว่าได้รับและอาจรับกรรมหรืออยู่ในคำประสม ส่วน děi วางหน้ากริยาเพื่อบอกความจำเป็น คำปฏิเสธของ děi ในความหมาย ไม่จำเป็นต้อง มักใช้ 不用 หรือ 不必 แต่ 不得不 เป็นรูปตายตัวว่า จำเป็นต้องอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่ได้แปลว่าไม่ต้อง

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• กริยา + 得de + คุณศัพท์
• กริยา + 得de + 很/不 + ส่วนเสริม
• 得到dédào + กรรม
• 取得qǔdé + ผล
• 得出déchū + ข้อสรุป
• ประธาน + 得děi + กริยา
• 不得不 + กริยา

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

得 มีพินอิน de / dé / děi และคำอ่านไทย เตอะ / เต๋อ / เต่ย ในหน้าเดียวเพื่อไม่แยกความหมายของตัวอักษรเดียวเป็นหน้าซ้ำ เสียง de เป็นเสียงเบา จึงไม่ใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ ส่วน dé เป็นเสียงสองและ děi เป็นเสียงสาม เสียง TTS ต้องใช้หลายประโยคตามบริบท เพราะการอ่านตัวอักษรเดี่ยวไม่สามารถบังคับทั้งสามเสียงได้อย่างน่าเชื่อถือ

อย่าสับสน 得 de กับ 的 de และ 地 de: 的 เชื่อมส่วนขยายกับคำนาม เช่น 我的书 หนังสือของฉัน; 地 เชื่อมคำบอกลักษณะกับกริยา เช่น 慢慢地走 เดินอย่างช้า ๆ; 得 เชื่อมกริยากับส่วนเสริม เช่น 走得很慢 เดินช้ามาก แม้ทั้งสามอ่าน de ในโครงสร้างเหล่านี้ แต่ตำแหน่งและหน้าที่ต่างกัน

ลำดับขีด