对话

ความหมายและวิธีใช้

对话 ใช้เป็นคำนามหมายถึงบทสนทนาหรือการพูดโต้ตอบ เช่น 听一段对话 ฟังบทสนทนาหนึ่งช่วง、写对话 เขียนบทสนทนา และ 日常对话 บทสนทนาในชีวิตประจำวัน ในหนังสือเรียนมักหมายถึงข้อความที่แบ่งผู้พูดเป็น A-B และนับช่วงด้วย 段 เช่น 一段对话 ไม่ใช้คำนี้เป็นลักษณนามเอง

对话 ยังเป็นกริยาหมายถึงสองฝ่ายหรือหลายฝ่ายพูดคุยแลกเปลี่ยนกัน มักใช้ในภาษาค่อนข้างเป็นทางการ เช่น 双方进行对话 ทั้งสองฝ่ายดำเนินการสนทนา หรือ 和孩子对话 พูดคุยกับลูก เมื่อใช้ 进行 + 对话 คำนี้ทำหน้าที่เป็นคำนามหลังกริยา 进行 แต่ความหมายรวมยังเป็นการดำเนินบทสนทนา

对话 ต่างจาก 说话 ซึ่งหมายถึงพูดหรือพูดจาโดยไม่จำเป็นต้องมีการโต้ตอบ และต่างจาก 聊天 ซึ่งเป็นการคุยเล่นอย่างไม่เป็นทางการ 对话 เน้นการแลกเปลี่ยนระหว่างฝ่ายหรือบทสนทนาที่มีโครงสร้าง ส่วน 谈判 คือเจรจาต่อรองเพื่อข้อตกลง มีเป้าหมายเฉพาะกว่า จึงไม่ควรแปล 对话 ว่าเจรจาต่อรองทุกครั้ง

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 听/读/写 + 对话
• 一段 + 对话
• ภาษา/สถานการณ์ + 对话
• 和 + คน + 对话
• 双方 + 对话
• 进行 + 对话
• 根据 + ข้อมูล + 写对话

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

对话 อ่าน duìhuà คำอ่านไทย ตุ้ยฮว่า ตัวเต็มคือ 對話 ทั้งสองพยางค์เป็นเสียงสี่และต้องออกเสียงตกชัด 对 ในคำนี้หมายถึงโต้ตอบหรือเผชิญกัน ไม่ได้แปลว่าถูกต้องแบบ 对不对 และ 话 หมายถึงคำพูด ไม่อ่านเสียงเบา

การพูดเพียงฝ่ายเดียวไม่ใช่ 对话 ตามความหมายแกน แม้อีกฝ่ายจะฟังอยู่ หากต้องการบอกว่าสนทนากันใช้ 两个人在对话 หรือ A和B进行对话 และในแบบฝึกหัดคำสั่ง 写一段对话 หมายถึงให้แต่งบทพูดโต้ตอบ ไม่ใช่เขียนย่อหน้าบรรยายทั่วไป

ลำดับขีด