回去

ความหมายและวิธีใช้

回去 ใช้เมื่อการกลับมีทิศทางออกจากผู้พูดหรือจุดอ้างอิง เช่น หมออยู่โรงพยาบาลและบอกคนไข้ว่า 回去休息 กลับไปพักผ่อน หรือผู้พูดอยู่ที่ทำงานและพูด 我该回去了 ฉันควรกลับไปได้แล้ว จุดหมายมักเป็นสถานที่เดิมของผู้เดินทาง แต่คำนี้เน้นทิศทางออกไปมากกว่าการระบุว่าถึงจุดหมาย。

เมื่ออยู่หลังกริยา 回去 ทำหน้าที่บทเสริมทิศทางว่าจัดการสิ่งนั้นกลับออกไป เช่น 送回去 ส่งกลับไป、拿回去 เอากลับไป และ 放回去 วางกลับไปที่เดิม ถ้ามีกรรมชัดเจน โครงสร้าง 把 + กรรม + กริยา + 回去 มักเป็นธรรมชาติ เช่น 把椅子放回去 กรุณาวางเก้าอี้กลับไป。

พินอินรูปคำมาตรฐานเขียน huíqù โดย 去 ออกเสียงสี่เต็มเมื่ออ่านหัวคำ ในคำพูดต่อเนื่อง 去 ที่เป็นบทเสริมทิศทางอาจลดน้ำหนักเป็น qu เช่น 拿回去 อาจได้ยิน ná huíqu ที่พยางค์ท้ายเบาลง ตัวอย่างยังใช้ huíqù เพื่อรักษารูปมาตรฐาน แต่ผู้เรียนควรรู้ว่าจังหวะเสียงจริงอาจเบากว่าการอ่านแยกคำ。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• ประธาน + 回去
• 回去 + กริยา: 回去工作
• 回去以后 + เหตุการณ์
• 先/马上/应该 + 回去
• กริยา + 回去: 拿回去/送回去
• 把 + กรรม + กริยา + 回去
• 回去看看 + คน/สถานที่

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

回去 ไม่ได้หมายถึงกลับบ้านเสมอไป จุดหมายอาจเป็นที่ทำงาน โรงเรียน หรือสถานที่เดิมก็ได้ หากต้องการระบุสถานที่ให้พูด 回学校去 หรือ 回到学校 ตามโครงสร้างที่เหมาะสม และใช้ 回来 แทนเมื่อการกลับเคลื่อนเข้าหาผู้พูด。

回去 ในหัวคำอ่าน huíqù คำอ่านไทย หุยชวี่ แต่ 去 อาจลดเป็นเสียงเบา qu ในบทเสริมภาษาพูด คำ 了 ทั้งสองตำแหน่งใน 时间不早了，我该回去了 อ่าน le เสียงเบา คำ 一点儿 ใน 晚一点儿 อ่าน yìdiǎnr เพราะ 一 อยู่หน้าเสียงสาม และ 看看 อ่าน kànkan โดยพยางค์ซ้ำมักเบาลง。

ลำดับขีด