同情

ความเห็นอกเห็นใจต่อสิ่งที่ผู้อื่นเผชิญ

同情tóngqíng หมายถึงเห็นใจหรือสงสาร โดยรู้สึกร่วมกับความทุกข์ ความลำบาก หรือเหตุการณ์ที่ผู้อื่นประสบ ในภาษาไทยอาจเลือก “เห็นอกเห็นใจ” เมื่อเน้นเข้าใจความรู้สึก หรือ “สงสาร” เมื่อเน้นความทุกข์และความน่าเห็นใจของผู้ประสบเหตุ ไม่จำเป็นต้องแปลด้วยคำไทยคำเดียวทุกบริบท

คำนี้มักใช้กับคนที่กำลังเผชิญเรื่องยาก แต่ไม่ควรตีความว่าผู้พูดมองตนเองสูงกว่าผู้อื่นเสมอไป น้ำเสียงและวิธีพูดเป็นส่วนสำคัญ ภาพเพื่อนนั่งรับฟังและแตะต้นแขนอย่างอ่อนโยนเป็นเพียงสถานการณ์ตัวอย่างของการแสดงความเห็นใจ ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นได้แม้ไม่มีการสัมผัสตัวหรือแสดงออกแบบเดียวกับในภาพ

ใช้เป็นกริยาและบอกว่าเห็นใจใคร

รูปพื้นฐานคือผู้ที่รู้สึกเห็นใจ ตามด้วยกริยา แล้วตามด้วยคนหรือสถานการณ์ที่เห็นใจ เช่น 同情别人tóngqíng biérén หมายถึงเห็นใจผู้อื่น และ 同情他的遭遇tóngqíng tā de zāoyù หมายถึงเห็นใจสิ่งที่เขาประสบ ในบริบทความยากลำบาก คำท้ายสื่อเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขา ไม่จำเป็นต้องแปลให้หนักเป็นโชคชะตาที่เปลี่ยนไม่ได้

คำนี้เป็นกริยาที่บอกความรู้สึก ไม่ใช่การกระทำทางกายโดยตรง การเห็นใจอาจนำไปสู่การรับฟังหรือช่วยเหลือ แต่ตัวคำไม่ได้ยืนยันว่าได้ลงมือช่วยแล้ว หากต้องการบอกว่าช่วยอะไร ควรเพิ่มรายละเอียดของการช่วยเหลือแยกต่างหาก ไม่เติมผลลัพธ์ดังกล่าวในคำแปลเอง

คำประสมและรูปที่แปลว่า “ความเห็นใจ”

同情心tóngqíngxīn เป็นคำประสมหมายถึงจิตใจที่เห็นอกเห็นใจผู้อื่น เช่น 富有同情心fùyǒu tóngqíngxīn หมายถึงมีความเห็นอกเห็นใจมาก ในวลีนี้คำต้นหมายถึงเปี่ยมด้วยหรือมีมาก ไม่ได้บอกว่าบุคคลนั้นร่ำรวยเงินทอง และการพบคำประสมที่ใช้เป็นนามก็ไม่ใช่หลักฐานว่าต้องจัดส่วนประกอบทุกคำเป็นคำนามเสมอไป

ในรูป 表示同情biǎoshì tóngqíng คำว่า “แสดง” เป็นกริยาหลัก และส่วนท้ายใช้กล่าวถึงความรู้สึกในฐานะสิ่งที่แสดง จึงแปลไทยเป็น “ความเห็นใจ” ได้ เช่นเดียวกับ 出于同情chūyú tóngqíng ที่บอกแรงจูงใจว่าเพราะความเห็นใจ หน้านี้จัดชนิดคำหลักตามหลักสูตรปัจจุบันเป็นคำกริยา พร้อมอธิบายหน้าที่ในโครงสร้างเหล่านี้ ไม่ได้ห้ามการใช้ในตำแหน่งที่มีลักษณะเป็นนาม

ประโยคตัวอย่างที่บุคคลหนึ่งเลือกกินมังสวิรัติเพราะสงสารสัตว์ใช้รูปบอกแรงจูงใจดังกล่าว เป็นเหตุผลของบุคคลสมมติในประโยค ไม่ได้หมายความว่าผู้ที่เห็นใจสัตว์ทุกคนต้องตัดสินใจเหมือนกัน และไม่ได้เป็นข้อแนะนำด้านสุขภาพหรือโภชนาการ

เห็นใจไม่เท่ากับเห็นด้วยทุกเรื่อง

同意tóngyì เน้นเห็นด้วยกับความคิด ข้อเสนอ หรือวิธีทำ ส่วน 同情tóngqíng ในบริบททั่วไปเน้นความรู้สึกที่มีต่อสิ่งที่คนอื่นเผชิญ เราจึงไม่เห็นด้วยกับวิธีแก้ปัญหาของคนหนึ่ง แต่ยังเห็นใจสถานการณ์ของเขาได้ ไม่ควรแปลประโยคเช่นนี้ให้กลายเป็นสนับสนุนการกระทำทั้งหมด ในบางบริบทคำว่าเห็นใจอาจมีน้ำหนักไปทางเข้าใจหรือเข้าข้าง จึงต้องดูเรื่องที่กำลังพูดถึงด้วย

可怜kělián อาจใช้บอกว่าน่าสงสาร หรือใช้ในความหมายสงสารใครได้ ความหมายจึงทับซ้อนกันบางส่วน ไม่ควรกำหนดว่าเป็นคนละอารมณ์โดยเด็ดขาด แต่การพูดตรงกับผู้ประสบเหตุว่าเราสงสารเขาอาจทำให้รู้สึกไม่สบายใจได้ จึงควรคำนึงถึงความต้องการและความรู้สึกของอีกฝ่าย ไม่สรุปจากคำศัพท์คำเดียวว่าพูดแบบใดก็เหมาะสมเสมอ

บทสนทนาท้ายหน้าพูดถึงเรื่องที่เกิดในบ้านของคนรู้จัก โดย 出了点事chū le diǎn shì เป็นการกล่าวถึงปัญหาอย่างไม่ลงรายละเอียด ไม่ได้พิสูจน์ว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยแน่นอน คำแปลจึงใช้ว่า “ที่บ้านเกิดเรื่องขึ้น” โดยไม่เติมระดับความรุนแรงหรือคาดเดาว่าเป็นเหตุการณ์อะไร

เสียงอ่านและจุดที่ควรฝึก

ตัวย่อและตัวเต็มเขียนเหมือนกันคือ 同情tóngqíng อ่านเสียงสองทั้งสองพยางค์ คำอ่านไทยโดยประมาณคือ “ถงฉิง” ตัว t และ q เป็นเสียงพ่นลม โดย q ออกเสียงบริเวณหน้าลิ้น จึงไม่เหมือนเสียง จ ในภาษาไทยตรงตัว อย่าสับสนพยางค์ท้ายกับ 同意tóngyì ที่ใช้เสียงสี่และมีความหมายต่างกัน

ในตัวอย่าง 一个yí ge ใช้เสียงสองในพยางค์แรก ส่วน 一名yì míng ใช้เสียงสี่ตามเสียงที่ตามมา รูป 不要bú yào เปลี่ยนพยางค์แรกเป็นเสียงสองก่อนเสียงสี่ คำว่า 处境chǔjìng ใช้เสียงสามที่พยางค์แรก ส่วน 听说tīngshuō เป็นคำสองพยางค์ที่ไม่ควรแยกพยางค์หลังไปติดกับคำลงท้าย 了le และ 家里jiāli ในตัวอย่างนี้ใช้พยางค์หลังเสียงเบา

หลักสูตรสอบ HSK ที่มีผลกรกฎาคม 2026 จัดคำนี้ใน HSK 5 ลำดับ 3142 เป็นคำกริยา หน้านี้จึงใช้ป้ายระดับตามหลักสูตรปัจจุบัน โดยไม่แก้แถวในตารางคำศัพท์ชุดเก่า ฝึกคำบอกความรู้สึกและการใช้คำในประโยคต่อได้ที่ เรียนภาษาจีน