línghuāqián (n.) – เงินค่าขนม, เงินติดกระเป๋า

—
พินอิน: línghuāqián
คำอ่านไทย: หลิงฮวาเฉียน
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) เงินค่าขนม, เงินติดกระเป๋า, เบี้ยเลี้ยง

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: เงินค่าขนม)
妈妈每个星期给我一百泰铢的零花钱。
Māmā měi gè xīngqí gěi wǒ yībǎi Tàizhū de línghuāqián.
คุณแม่ให้เงินค่าขนมฉันสัปดาห์ละหนึ่งร้อยบาท

A: 你还有零花钱吗？
Nǐ hái yǒu línghuāqián ma?
เธอยังมีเงินค่าขนมเหลือไหม
B: 没有了，这个月已经花完了。
Méiyǒule, zhège yuè yǐjīng huā wánle.
ไม่เหลือแล้ว เดือนนี้ใช้หมดแล้ว

他把零花钱一点一点地存起来，买了一个新手机。
Tā bǎ línghuāqián yī diǎnyī dī de cún qǐlái, mǎile yīgè xīn shǒujī.
เขาเก็บสะสมเงินค่าขนมทีละเล็กทีละน้อย จนซื้อโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ได้

父母应该教孩子如何管理自己的零花钱。
Fùmǔ yīnggāi jiāo háizi rúhé guǎnlǐ zìjǐ de línghuāqián.
พ่อแม่ควรจะสอนลูกให้รู้จักวิธีการบริหารจัดการเงินค่าขนมของตนเอง

他靠做「兼职」(jiānzhí) 自己赚零花钱。
Tā kào zuò jiānzhí zìjǐ zhuàn línghuāqián.
เขาอาศัยการทำงานพิเศษเพื่อหาเงินค่าขนมด้วยตนเอง。「兼职」(jiānzhí: งานพิเศษ, พาร์ทไทม์)

这些钱给你当零花钱。
Zhèxiē qián gěi nǐ dāng línghuāqián.
เงินจำนวนนี้ให้เธอไว้เป็นเงินติดกระเป๋า

他用自己的零花钱给妈妈买了生日礼物。
Tā yòng zìjǐ de línghuāqián gěi māmā mǎile shēngrì lǐwù.
เขาใช้เงินค่าขนมของตนเองซื้อของขวัญวันเกิดให้คุณแม่