师傅

ผู้ชำนาญที่ถ่ายทอดฝีมือ

师傅shīfu ใช้เรียกผู้มีความชำนาญในงานฝีมือหรืออาชีพ และผู้สอนทักษะให้ผู้ฝึกงาน นักเรียนอาจได้ยินในร้านซ่อมรถ โรงงานหรือร้านอาหาร ไม่ได้แปลว่าอาจารย์ในโรงเรียนทุกกรณี คำนี้มีน้ำเสียงให้เกียรติประสบการณ์ของผู้ทำงาน เช่น ผู้ฝึกงานเรียกช่างที่สอนตนว่าช่างอาจารย์ ในบางบริบทใช้เป็นคำเรียกคนขับรถหรือช่างโดยไม่จำเป็นต้องเคยเป็นลูกศิษย์ของคนนั้นมาก่อน จึงต้องดูว่าเป็นความสัมพันธ์การสอนจริงหรือคำเรียกอย่างสุภาพ

คำเรียกกับชื่อและอาชีพ

เมื่อรู้แซ่อาจใช้ 王师傅Wáng shīfu เพื่อเรียกช่างแซ่หวัง ส่วน 修车师傅xiūchē shīfu ชี้ว่าเป็นช่างซ่อมรถ นักเรียนไม่ควรแปลคำเรียกนี้เป็นชื่อบุคคลที่มีอยู่จริงในทุกประโยค เพราะตัวอย่างใช้ชื่อสมมติได้ ถ้าขอความช่วยเหลืออาจเรียกผู้ทำงานแล้วตามด้วยคำขออย่างสุภาพ คำนี้ไม่ได้กำหนดระดับใบอนุญาตหรือรับรองว่าผู้ถูกเรียกเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ เป็นหน้าที่ของภาษาและความสัมพันธ์ในสถานการณ์นั้น

แยกจากครูและคำที่เขียนใกล้กัน

老师lǎoshī ใช้กับครูและผู้สอนกว้างกว่า ส่วน 师傅shīfu เชื่อมกับทักษะอาชีพและงานฝีมือได้เด่น คำที่เขียนเป็น 师父shīfu เน้นความสัมพันธ์ศิษย์กับอาจารย์ในหลายบริบท เช่น การถ่ายทอดวิชา ทั้งสองอาจทับซ้อนในการใช้จริง จึงไม่ควรตั้งกฎว่าผู้พูดทุกคนใช้แยกเหมือนกัน ตัวท้ายของคำหลักในบทเรียนนี้อ่านเบาตามบัญชีคำสอบปัจจุบัน ไม่ลากเป็นเสียงที่สี่ตลอดเวลา ฝึกคำเรียกบุคคลและประโยคขอความช่วยเหลือต่อใน คอร์สเรียนภาษาจีน

ลำดับขีด