声

เสียงที่ได้ยินและคำประสม

声shēng เกี่ยวกับเสียงที่ได้ยิน เช่น เสียงคน เสียงฝน หรือเสียงหัวเราะ ในภาษาประจำวันคำว่า 声音shēngyīn พบได้ทั่วไปเมื่อพูดถึงเสียงโดยรวม ส่วนตัว 声shēng มักอยู่ในคำประสม เช่น 歌声gēshēng คือเสียงร้องเพลง และ 笑声xiàoshēng คือเสียงหัวเราะ นักเรียนจึงอ่านสิ่งที่อยู่ข้างหน้าว่าเสียงมาจากอะไร ไม่ควรแปลให้เป็นเสียงพูดของคนทุกครั้ง เพราะเสียงของสัตว์หรือสิ่งของก็ใช้คำนี้ได้ ความหมายอื่นอย่างชื่อเสียงพบในคำประสมเฉพาะ ต้องอ่านทั้งคำตามบริบท

นับจำนวนครั้งของเสียง

声shēng ใช้เป็นลักษณนามนับครั้งที่เกิดเสียงได้ เช่น 一声yì shēng คือหนึ่งครั้ง และ 三声sān shēng คือสามครั้ง ถ้าเล่าว่าสุนัขเห่าสามครั้งหรือเคาะประตูสองครั้ง คำนี้ช่วยบอกจำนวนการเกิดเสียง ไม่ใช่จำนวนนาทีและไม่ใช่จำนวนคนที่ส่งเสียง นักเรียนจึงควรแยกจากลักษณนามนับการทำกิจกรรมแบบทั่วไป รูปนับเสียงเหมาะกับเหตุการณ์ที่ได้ยินเป็นครั้ง ๆ เช่น เรียกชื่อ ตะโกนหรือร้องบอก ไม่จำเป็นต้องใช้กับเสียงต่อเนื่องทุกชนิดโดยฝืนแบ่งเป็นครั้ง

ความดังและคำที่ออกเสียงเหมือนกัน

รูป 大声dàshēng คือเสียงดังหรือทำด้วยเสียงดัง ส่วน 小声xiǎoshēng คือเสียงเบาหรือพูดเบา ตัวนี้ออกเสียงเดียวกับ 生shēng และ 升shēng แต่เขียนและหมายถึงต่างกัน นักเรียนจึงต้องดูคำข้าง ๆ และตัวอักษร ไม่เลือกความหมายจากเสียงเพียงอย่างเดียว อีกประเด็นคือ 声调shēngdiào หมายถึงวรรณยุกต์ ซึ่งใช้ตัวนี้ในเรื่องการออกเสียงภาษาจีน เมื่อฝึกอ่านลองแยกเสียงทั่วไป จำนวนครั้ง และวรรณยุกต์ออกจากกัน แล้วเลือกคำแปลให้ตรงกับประโยค ฝึกการนับและการฟังต่อใน คอร์สเรียนภาษาจีน

ลำดับขีด