礼貌

ความสุภาพที่เห็นจากการปฏิบัติ

礼貌lǐmào หมายถึงมารยาทหรือความสุภาพที่แสดงผ่านคำพูดและพฤติกรรม เช่น ขออนุญาตก่อนรบกวน ฟังอีกฝ่ายพูดให้จบ หรือขอบคุณเมื่อได้รับความช่วยเหลือ เหล่าซือแนะนำให้นักเรียนคิดถึงวิธีปฏิบัติต่อคนอื่น คำนี้ไม่ได้หมายถึงการซื้อของขวัญหรือเข้าร่วมพิธีเพียงอย่างเดียว

มีมารยาทกับพูดอย่างสุภาพ

有礼貌yǒu lǐmào ใช้บอกว่ามีมารยาท ส่วน 没礼貌méi lǐmào บอกว่าไม่มีมารยาท คำนี้ยังใช้ขยายคำนามได้ เช่น ถ้อยคำที่สุภาพ ถ้าขยายวิธีพูด ใช้ 礼貌地lǐmào de แล้วตามด้วยกริยา นักเรียนควรแยกว่ากำลังประเมินคน คำพูด หรือวิธีทำสิ่งหนึ่ง

คำใกล้กันที่ใช้แทนไม่ได้ทุกครั้ง

礼物lǐwù คือของขวัญ ส่วน 礼节lǐjié เน้นธรรมเนียมหรือขั้นตอนการปฏิบัติในสังคม การมีของขวัญไม่ได้รับประกันว่าผู้ให้พูดอย่างสุภาพ และคนที่ไม่ได้ให้ของก็อาจมีมารยาทได้ ถ้าอยากชมการกระทำเฉพาะ ควรบอกว่าเขาฟัง ใจเย็น หรือเปิดโอกาสให้คนอื่นอย่างไร

ใช้เตือนโดยไม่ทำให้รุนแรงเกินไป

คำว่าไม่มีมารยาทเป็นการประเมินที่ค่อนข้างตรง เมื่อเตือนเพื่อนหรือนักเรียน อาจชี้ว่าควรพูดอย่างไรแทนการตัดสินทั้งตัวบุคคล เช่น แนะนำให้ขออนุญาตหรือรอคิว ความสุภาพยังต้องดูสถานการณ์และความสัมพันธ์ ไม่ควรสรุปว่าท่าทางหนึ่งเหมาะกับทุกวัฒนธรรมจากคำศัพท์เพียงคำเดียว

ลำดับขีด