草

cǎo (n.) – หญ้า

พินอิน: cǎo
คำอ่านไทย: ฉ่าว
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: หญ้า, พืชล้มลุก

ประโยคตัวอย่าง:
雨后的青草散发出清新的香味。
Yǔhòu de qīngcǎo sànfāchū qīngxīn de xiāngwèi.
ต้นหญ้าสีเขียวหลังฝนตกส่งกลิ่นหอมสดชื่น

今天是星期天上午，很多人在曼谷公园的草地上野餐。
Jīntiān shì xīngqītiān shàngwǔ, hěn duō rén zài Màngǔ gōngyuán de cǎodì shàng yěcān.
วันนี้เป็นเช้าวันอาทิตย์ ผู้คนจำนวนมากกำลังปิกนิกอยู่บนสนามหญ้าในสวนสาธารณะของกรุงเทพฯ

A: 小心！不要踩到草坪。
A: Xiǎoxīn! Búyào cǎidào cǎopíng.
A: ระวัง! อย่าเหยียบสนามหญ้า
B: 哦，好的，我没看到。
B: Ō, hǎo de, wǒ méi kàndào.
B: โอ้ โอเค ฉันไม่เห็น

我妈妈喜欢种些花花草草。
Wǒ māma xǐhuān zhòng xiē huāhuācǎocǎo.
คุณแม่ของฉันชอบปลูกดอกไม้และต้นหญ้า(ไม้ประดับ)ต่างๆ