色

色sè อ่านว่า sè ‘เซ่อ’ เป็นหน่วยคำและคำนามที่พบมากในคำประสม ความหมายหลักได้แก่ ‘สี’ ใน 颜色、用色 ‘สีหน้า/สภาพที่เห็น’ ใน 脸色、神色 และ ‘ทิวทัศน์หรือบรรยากาศ’ ใน 景色、夜色 บางคำใช้เชิงคุณลักษณะหรือเรื่องเพศ เช่น 地方色彩、色情 จึงต้องตีความจากคำเต็ม ไม่ควรนำทุกความหมายของ色ไปใส่ในทุกประโยค และเสียงพูด shǎi ปรากฏเฉพาะบางคำเกี่ยวกับสีตก

สีและการมองเห็น

颜色、用色、变色yánsè, yòngsè, biànsè ใช้色เป็นแกนเรื่องสี แต่สีที่เห็นขึ้นกับแสง พื้นผิว กล้อง หน้าจอ และการรับรู้ คำว่า红色บอกหมวดสี ไม่รับรองค่าสีดิจิทัลเฉพาะ และภาพหนึ่งภาพไม่ควรใช้เป็นมาตรฐานเทียบสีโดยไม่มีสภาพแสงหรือข้อมูลกำกับ

สีหน้า ทิวทัศน์ และบรรยากาศ

脸色、神色、景色、夜色liǎnsè, shénsè, jǐngsè, yèsè ใน脸色และ神色 色หมายถึงสภาพที่ปรากฏบนใบหน้า แต่รูปลักษณ์อย่างเดียวไม่พิสูจน์อารมณ์ สุขภาพ หรือเจตนา ใน景色、夜色 คำนี้ช่วยสร้างความหมายด้านทิวทัศน์หรือบรรยากาศ ไม่ใช่เพียงสีทางกายภาพ

คำประสมเฉพาะและเสียง shǎi

色情、好色、掉色sèqíng, hàosè, diàoshǎi ความหมายเกี่ยวกับเรื่องเพศเกิดจากคำเต็มอย่าง色情、好色 ไม่ใช่จาก色ทุกกรณี ส่วน掉色ในภาษาพูดมักอ่าน diàoshǎi ว่า ‘สีตก/ซีด’ ควรเรียนเสียง shǎi พร้อมคำประสม ไม่เปลี่ยนเสียงหลักของหัวคำนี้เป็น shǎi

แยกความหมายและข้อจำกัดภาพ

色、颜色、色彩sè, yánsè, sècǎi 颜色เป็นคำทั่วไปสำหรับสีของสิ่งหนึ่ง 色彩เน้นระบบ/ความหลากหลายของสีหรือใช้เชิงเปรียบเทียบ ส่วน色เดี่ยวมักพึ่งคำรอบข้าง แผ่นสี ภาพใบหน้า หรือวิวอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ครอบคลุมแขนงทั้งหมดและอาจทำให้เข้าใจเสียงผิด จึงใช้ semantic media policy

ลำดับขีด