穷

穷qióng อ่านว่า qióng ‘ฉง’ ตัวเต็ม 窮qióng เป็นคุณศัพท์ว่า ‘จน/ขาดแคลน’ เช่น 家里很穷、过穷日子jiālǐ hěn qióng, guò qióng rìzi แต่ยังเป็นหน่วยคำเกี่ยวกับ ‘สุด/หมด/ถึงที่สุด’ ใน 无穷、穷尽、穷追不舍wúqióng, qióngjìn, qióngzhuī-bùshě จึงไม่ควรแปลเป็น ‘จน’ ทุกคำประสม และไม่ควรใช้รูปลักษณ์ตัดสินสถานะเศรษฐกิจ คุณค่า ความสามารถ หรือความพยายามของบุคคล

ความยากจนและขาดแคลน

家里很穷、穷日子、贫穷地区jiālǐ hěn qióng, qióng rìzi, pínqióng dìqū ใช้บรรยายทรัพยากรที่จำกัดเมื่อมีบริบท แต่ระดับความจนขึ้นกับรายได้ ทรัพย์สิน หนี้ ค่าใช้จ่าย พื้นที่ เวลา และเกณฑ์ ไม่ใช่ลักษณะถาวรหรือคุณสมบัติทางศีลธรรม

ความหมายสุด หมด และไม่สิ้นสุด

无穷、穷尽、穷追不舍wúqióng, qióngjìn, qióngzhuī-bùshě วลีแรกหมายถึงไม่มีที่สิ้นสุด วลีที่สองคือใช้หรือสำรวจจนหมด และวลีสุดท้ายคือตามไม่ลดละ ความหมายเหล่านี้พัฒนาจากแนวคิดถึงปลายทาง ไม่เกี่ยวกับฐานะการเงินโดยตรง

เปรียบเทียบคำใกล้เคียง

穷、贫穷、穷人、缺少qióng, pínqióng, qióngrén, quēshǎo คำแรกเป็นคุณศัพท์และหน่วยคำหลายความหมาย คำที่สองเป็นทางการกว่าและใช้บอกภาวะ คำที่สามเป็นคำนามระบุตัวคนซึ่งอาจตีตรา และคำสุดท้ายบอกว่าขาดสิ่งหนึ่งโดยไม่จำเป็นต้องยากจน

หลักฐาน ภาษาเคารพ และขอบเขตภาพ

หลอดด้ายที่เหลือเส้นสุดท้ายใช้เป็น cue ของสาขาความหมายว่าใกล้หมดหรือถึงปลายทางเท่านั้น หากพูดถึงเศรษฐกิจควรระบุข้อมูลและเกณฑ์ หากพูดถึงคนควรหลีกเลี่ยงการเหมารวม ภาพนี้ไม่พิสูจน์ความจน ทรัพยากรของบุคคล คุณธรรม ความสามารถ ความถาวร หรือสาขาความหมายไม่มีที่สิ้นสุดและตามไม่ลดละ

ลำดับขีด