握手

ความหมายหลัก

握手 หมายถึงจับมือ มักใช้ในการทักทาย แสดงความยินดี แสดงความเคารพ ล่ำลา หรือแสดงว่าตกลงและคืนดีกัน โครงสร้างภายในเป็นกริยา-กรรม: 握 คือจับหรือกำ และ 手 คือมือ จึงมีพฤติกรรมแบบคำกริยาแยกส่วนได้ แม้ในพจนานุกรมจะเขียนติดกันว่า 握手 ผู้เรียนจะพบทั้ง 跟他握手 จับมือกับเขา、握了手 จับมือแล้ว、握了一次手 จับมือหนึ่งครั้ง และ 握了握手 จับมือกันเล็กน้อย รูปเหล่านี้ไม่ได้เป็นคำคนละคำ แต่เป็นการแทรกส่วนบอกเหตุการณ์ระหว่างกริยากับกรรม

ตำแหน่งและสถานการณ์ที่ใช้

คู่ร่วมเหตุการณ์มักใช้ 跟、同 หรือ 和 เช่น 我跟他握手 ไม่ใช้ 他 เป็นกรรมตรงหลัง 握手 แบบ *握手他 เมื่อต้องใส่ลักษณะหรือจำนวนครั้ง แทรกหน้า 手 ว่า 握了一次手、握了两次手 เมื่อต้องการ reduplication ใช้ 握握手 หรือ 握了握手 ซึ่งทำให้การกระทำฟังสั้นหรือเบาลง รูปต่อเนื่องอาจใช้ 正在跟客人握手 ส่วนกรรมที่เป็น ‘มือของใคร’ ใช้ 握住他的手 ซึ่งเป็นโครงสร้าง 握住 + 手 และมีความหมายว่าจับมือของเขาไว้ ไม่จำเป็นต้องเป็นการทักทายแบบ 握手

คำที่มักใช้ร่วมกัน

主动握手 เน้นว่าเป็นฝ่ายเริ่ม 互相握手 เน้นการกระทำร่วมกัน 握手致意 และ 握手道别 บอกหน้าที่ของการจับมือ 握手言和 เป็นสำนวนกึ่งเปรียบเทียบหมายถึงคืนดีหรือยุติความขัดแย้ง แม้อาจไม่ได้บรรยายท่าทางจริงทุกครั้ง 热情握手 ใช้บรรยายบรรยากาศ และ 握了握手 แสดงการกระทำสั้น ๆ ในเรื่องเล่า คำว่า 伸手 เป็นเพียงยื่นมือ อาจยื่นไปหยิบของหรือเสนอให้จับ จึงมักพูดว่า 伸出手来跟对方握手 เมื่อต้องการบอกเหตุการณ์ครบ

เปรียบเทียบคำใกล้เคียง

握手 ต่างจาก 拉手 ซึ่งหมายถึงจับหรือจูงมือและพบได้กับเด็ก คนรัก หรือการพาเดิน ไม่ใช่พิธีทักทายทั่วไป 牵手 คล้ายจูงหรือกุมมือ และใช้เชิงความสัมพันธ์ได้ จึงไม่เท่ากับ handshake ส่วน 握住 หมายถึงจับไว้แน่นหรือไม่ปล่อย เช่น 握住把手、握住他的手 ขณะที่ 握手 เป็นเหตุการณ์ทางสังคมที่ทั้งสองฝ่ายมีส่วนร่วม 鞠躬 คือโค้งคำนับและ 合十 คือประนมมือ ซึ่งเป็นธรรมเนียมคนละแบบ การเลือกท่าทางต้องดูวัฒนธรรมและสถานการณ์ ไม่เหมารวมว่าทุกคนต้องจับมือ

การออกเสียงและข้อควรระวัง

พินอินคือ wòshǒu อ่านไทยว่า ‘วั่วโส่ว’ โดย wò เป็นเสียงสี่และ shǒu เป็นเสียงสาม ตัวเต็มเหมือนตัวย่อคือ 握手 ระวังเสียง shǒu ไม่อ่านเป็น shōu และระวังไวยากรณ์แบบกริยา-กรรม: สามารถแทรก 了、过、次数 หรือ reduplication ได้ แต่ไม่ควรแยกเมื่อใช้เป็นส่วนขยายหน้าคำนาม เช่น 握手礼仪 มารยาทการจับมือ เมื่อแปลไทย คำว่า ‘จับมือ’ อาจมีความหมายร่วมมือกันด้วย ในจีนต้องดูว่าใช้ 握手、合作 หรือ 携手 เพื่อไม่ทำให้ความหมายทางสังคมกับความหมายร่วมงานปะปนกัน

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 跟/和 + คน + 握手
• 互相 + 握手
• 握 + 了/过 + 手
• 握 + 一次/两次 + 手
• 握了握手/握握手
• 握手 + 致意/道别/言和
• 伸出手来 + 跟人握手

เวลาฝึกคำนี้ ควรอ่านทั้งกลุ่มคำและประโยคเต็มตามพินอิน พร้อมสังเกตหน้าที่ของคำ คำที่อยู่ร่วมกัน และระดับภาษาของบริบท การจำจากตัวอย่างจริงช่วยให้เลือกโครงสร้างได้แม่นกว่าการท่องคำแปลเดี่ยว

สรุปก่อนใช้

握手 เป็นโครงสร้างกริยา-กรรม จึงแทรก 了 จำนวนครั้ง หรือรูปซ้ำได้

ใช้ 跟/和 + คน + 握手 ไม่วางคนเป็นกรรมตรงหลังคำ

握住他的手 คือจับมือเขาไว้ ไม่จำเป็นต้องเป็นการทักทาย

พินอิน wòshǒu และคำอ่านไทยคือ วั่วโส่ว

ลำดับขีด