时刻

ความหมายหลัก

时刻 ใช้เป็นคำนามหมายถึงขณะหรือช่วงเวลาหนึ่งที่เจาะจงและมีความสำคัญทางเหตุการณ์หรืออารมณ์ เช่น 重要时刻、关键时刻、难忘的时刻 และ 最后时刻 ไม่จำเป็นต้องสั้นเพียงหนึ่งวินาที แต่ผู้พูดมองเป็นจุดหนึ่งในลำดับเหตุการณ์ อีกหน้าที่หนึ่งเป็นคำวิเศษณ์หมายถึงอยู่เสมอหรือตลอดเวลา มักขยายการเตรียมพร้อม การใส่ใจ การระวัง และการรักษาสภาวะ เช่น 时刻准备着、时刻注意、时刻保持警惕

ตำแหน่งและสถานการณ์ที่ใช้

เมื่อเป็นคำนามใช้ คำขยาย + 时刻 หรือ 在 + 时刻 เช่น 在关键时刻、幸福的时刻 และใช้กริยา 记录、记住、度过 กับช่วงเวลานั้นได้ เมื่อเป็นคำวิเศษณ์วางหน้า กริยาหรือวลีกริยาโดยตรง เช่น 时刻关注、时刻提醒自己、时刻保持冷静 การใช้แบบวิเศษณ์มีน้ำเสียงจริงจังและเน้นความต่อเนื่อง จึงไม่จำเป็นต้องใช้กับกิจวัตรธรรมดาทุกอย่าง เช่น การกินข้าวหรือดูโทรศัพท์

คำที่มักใช้ร่วมกัน

กลุ่มสำคัญ ได้แก่ 重要时刻、关键时刻、最后时刻、难忘的时刻、幸福时刻、时刻准备着 และ 时刻注意 นอกจากนี้พบ 时刻牢记 จำไว้เสมอ 时刻关注 ติดตามอยู่ตลอด และ 历史性时刻 ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ หากต้องการเน้นทุกขณะอย่างเข้มข้นอาจพบ 时时刻刻 แต่ควรเรียนเป็นคำซ้ำแยกต่างหาก ไม่ถือว่าความหมายและรูปไวยากรณ์เหมือน 时刻 ทุกกรณี

เปรียบเทียบคำใกล้เคียง

时刻 ต่างจาก 时候 และ 时间。时候 เป็นคำนามทั่วไปสำหรับตอนหรือช่วง เช่น 什么时候、吃饭的时候 และใช้ในบทสนทนากว้างกว่า; 时间 หมายถึงเวลาในฐานะทรัพยากร ระยะ หรือกำหนด เช่น 没时间、安排时间; 时刻 เน้นจุดหรือช่วงสำคัญ เช่น 关键时刻 และยังเป็นวิเศษณ์ ‘อยู่เสมอ’ ได้ในภาษาค่อนข้างจริงจัง ส่วน 时时刻刻 เป็นรูปเน้นย้ำว่าทุกขณะและไม่ควรนำมาปะปนเป็นรูปเดียวกับ 时刻

การออกเสียงและข้อควรระวัง

พินอินคือ shíkè โดย 时 shí เสียงสองอ่านไทยว่า ‘ฉือ’ และ 刻 kè เสียงสี่อ่าน ‘เค่อ’ ตัวเต็มเขียน 時刻 ต้องดูตำแหน่งเพื่อแยกหน้าที่: 这个时刻 เป็นคำนาม แต่ 时刻注意 เป็นคำวิเศษณ์ อย่าแปลทุกกรณีว่า ‘ช่วงเวลา’ และอย่าใช้ 时刻 เดี่ยว ๆ เพื่อถามว่าเมื่อไร ซึ่งควรใช้ 什么时候 เมื่อต้องบอกว่ามีเวลาหรือไม่มีเวลาให้ใช้ 时间 ไม่ใช่ 时刻

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 在 + คำขยาย + 时刻
• 这个/那个 + 时刻
• คำขยาย + 的 + 时刻
• 记录/记住 + 时刻
• 时刻 + 注意/关注
• 时刻 + 保持 + สภาวะ
• 时刻 + 准备着 + กริยา

เวลาฝึกคำนี้ ให้เลือกสถานการณ์จริงหนึ่งสถานการณ์แล้วอ่านประโยคเต็มตามพินอิน สังเกตหน้าที่ของคำ ตำแหน่งในประโยค และคำที่มักอยู่ร่วมกัน การจำเป็นกลุ่มคำพร้อมบริบทจะช่วยให้เลือกใช้ได้แม่นกว่าการท่องคำแปลไทยเพียงคำเดียว

สรุปก่อนใช้

时刻 เป็นคำนามเมื่อหมายถึงช่วงเวลาหนึ่ง แต่เป็นคำวิเศษณ์เมื่อวางหน้ากริยาในความหมายว่าอยู่เสมอ

时候 ใช้ถามหรือกล่าวถึงตอนทั่วไป ส่วน 时间 คือเวลาในฐานะทรัพยากรหรือระยะเวลา

时时刻刻 เป็นรูปเน้นย้ำแยกต่างหาก อย่าปะปนกับ 时刻 โดยไม่ดูโครงสร้าง

การใช้ 时刻 ในความหมาย ‘ตลอดเวลา’ มักมีน้ำเสียงจริงจังและใช้กับการเตรียมพร้อม ใส่ใจ ระวัง หรือรักษาสภาวะ

ลำดับขีด