老朋友

ความหมายและวิธีใช้

老朋友 หมายถึงเพื่อนเก่าหรือเพื่อนที่คบกันมานาน โดย 老 ในคำนี้เน้นระยะเวลาของความสัมพันธ์ ไม่ได้บอกว่าเพื่อนคนนั้นมีอายุมาก เช่น 我们是老朋友 พวกเราเป็นเพื่อนเก่ากัน และ 多年的老朋友 เพื่อนที่คบกันมาหลายปี คำนี้ให้ความรู้สึกคุ้นเคย ไว้ใจ และมีประสบการณ์ร่วมกัน

เมื่อนับบุคคลใช้ 位 อย่างสุภาพหรือ 个 ในภาษาทั่วไป เช่น 一位老朋友 และ 两个老朋友 เมื่อต้องการบอกว่าเป็นเพื่อนของใครใช้ คน + 的 + 老朋友 เช่น 他是我爸爸的老朋友 เขาเป็นเพื่อนเก่าของพ่อ ส่วนการพบกันใช้ 见老朋友、跟老朋友见面 และ 老朋友聚会 ตามจุดเน้นของประโยค

老朋友 ต่างจาก 老人 และ 年老的朋友 อย่างชัดเจน 老人 หมายถึงผู้สูงอายุ ส่วน 年老的朋友 คือเพื่อนที่มีอายุมาก แต่ 老朋友 คือเพื่อนที่รู้จักกันมานาน คนหนุ่มสาวก็เป็น 老朋友 กันได้ หากคบกันมาหลายปี นอกจากนี้ 旧朋友 พบได้น้อยกว่าและอาจให้ความรู้สึกว่าเป็นเพื่อนในอดีตที่ไม่ได้คบกันแล้ว

ในคำพูดต้อนรับ 老朋友 ยังใช้เรียกคนหรือสิ่งที่คุ้นเคยกลับมาอีกครั้ง เช่น 老朋友，好久不见 เพื่อนเก่า ไม่เจอกันนาน และ 这本书是我的老朋友 หนังสือเล่มนี้เป็นเหมือนเพื่อนเก่าของฉัน การใช้เชิงเปรียบเทียบต้องมีบริบทที่ทำให้เห็นความผูกพัน ไม่ใช่เพียงสิ่งของเก่าตามอายุ

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• เป็น + 老朋友
• 多年的 + 老朋友
• 一位 + 老朋友
• 见/联系 + 老朋友
• คน + 的 + 老朋友
• 像老朋友一样
• 老朋友 + 聚会

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

老朋友 อ่าน lǎo péngyou คำอ่านไทย เหล่าเผิงโหยว โดย 友 ใน 朋友 อ่านเสียงเบา you จึงไม่เขียนเครื่องหมายวรรณยุกต์ในพินอินและไม่เน้นเสียงพยางค์ท้าย

อย่าแปล 老朋友 ว่าเพื่อนสูงอายุโดยอัตโนมัติ เพราะ 老 ขยายความเก่าแก่ของมิตรภาพ หากต้องการบอกว่าเพื่อนมีอายุมากใช้ 年纪大的朋友 หรือ 年老的朋友

พินอินควรเว้นคำเป็น lǎo péngyou เพื่อให้เห็นว่า 老 ขยายคำ 朋友 และต้องคงเสียงเบาของ you ไม่อ่านเต็มเป็น yǒu ในการออกเสียงมาตรฐานของคำ 朋友

ลำดับขีด