对面

ความหมายและวิธีใช้

对面 เป็นคำนามบอกตำแหน่ง หมายถึงฝั่งหรือด้านที่อยู่ตรงข้ามกับจุดอ้างอิง ใช้หลังสถานที่ได้โดยตรง เช่น 学校对面 ฝั่งตรงข้ามโรงเรียน、马路对面 อีกฝั่งของถนน และวางหลัง 在、到、往 ได้ เช่น 在对面 อยู่ฝั่งตรงข้าม หรือ 走到对面 เดินไปยังอีกฝั่ง เมื่อจุดอ้างอิงเป็นคนใช้ 我的对面 หมายถึงตำแหน่งที่หันหน้าเข้าหาฉัน ไม่จำเป็นต้องมีถนนคั่น

รูป 在 + สถานที่ + 对面 เน้นที่ตั้ง เช่น 银行在学校对面 ส่วน 坐在某人的对面 เน้นการนั่งหันหน้าเข้าหากัน หากบริบทชัดสามารถใช้ 对面 เดี่ยวเป็นประธานหรือส่วนขยายได้ เช่น 对面有一家店 ฝั่งตรงข้ามมีร้านหนึ่งร้าน และ 对面的人 คนที่อยู่ตรงข้าม คำนี้จึงทำหน้าที่ใกล้คำนามสถานที่มากกว่าคำคุณศัพท์ไทยว่า ‘ตรงข้าม’

对面 ต่างจาก 旁边 ซึ่งหมายถึงข้าง ๆ และต่างจาก 前面 ซึ่งหมายถึงด้านหน้า คำว่า 对面 ยังต่างจาก 对方: 对方 หมายถึงอีกฝ่ายในการสนทนา การแข่งขัน หรือความสัมพันธ์ ไม่ได้ระบุตำแหน่งทางกายภาพ ส่วน 面对 เป็นกริยาว่าเผชิญหน้าหรือหันหน้าเข้าหา จึงไม่สลับลำดับตัวอักษรแล้วใช้แทนกันได้

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• สถานที่ + 对面
• 在 + 对面
• 在 + คน + 的对面
• 坐在 + 对面
• 走到 + 对面
• 对面 + 有 + สถานที่
• 对面的 + คน/สิ่งของ

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

对面 อ่าน duìmiàn คำอ่านไทย ตุ้ยเมี่ยน ทั้งสองพยางค์เป็นเสียงสี่ ตัวเต็มคือ 對面 คำว่า 面 ในที่นี้หมายถึงด้านหรือฝั่ง ไม่ได้หมายถึงบะหมี่ และไม่ลดเป็นเสียงเบาเมื่ออยู่ในคำนี้

เมื่อต้องข้ามถนนควรแยกตำแหน่งจากการกระทำให้ชัด 马路对面 คืออีกฝั่งของถนน ส่วน 过马路 คือข้ามถนน ประโยค 去马路对面 จึงบอกจุดหมาย แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดว่าข้ามอย่างไร และ 对面 ไม่ใช่คำเชื่อมความขัดแย้งแบบ ‘ตรงกันข้าม’ ซึ่งควรใช้ 相反 ตามบริบท

ลำดับขีด