东南

ความหมายและวิธีใช้

东南 ประกอบจาก 东 ตะวันออกและ 南 ใต้ หมายถึงทิศตะวันออกเฉียงใต้ ใช้หลัง 往 หรือ 向 เพื่อบอกทิศการเคลื่อนที่ เช่น 往东南走 และ 向东南行驶 ใช้เป็นตำแหน่งสัมพันธ์ได้ใน 在学校的东南边 โดยจุดอ้างอิงมักตามด้วย 的 ก่อน 东南边 หากบริบทชัดอาจละ 的 ได้ในรูปภาษากระชับบนแผนที่

รูป 东南部 หมายถึงส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของพื้นที่ เช่น 城市东南部 ส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง ส่วน 东南地区 เน้นภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ในขอบเขตที่กำลังพูดถึง คำว่า 东南风 เป็นศัพท์อากาศ หมายถึงลมที่พัดมาจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ ไม่ใช่ลมที่กำลังพัดไปยังทิศนั้น

东南 ต่างจาก 东北 ที่เปลี่ยนองค์ประกอบใต้เป็นเหนือ และต่างจาก 南方 ซึ่งหมายถึงทางใต้หรือดินแดนตอนใต้อย่างกว้าง เมื่อระบุตำแหน่งในห้องหรือย่านเล็ก ๆ 东南角 มุมตะวันออกเฉียงใต้เหมาะกว่า 东南部 ส่วนชื่อภูมิภาคอย่าง 东南亚 เป็นคำเฉพาะว่าเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และควรเรียนเป็นทั้งคำ ไม่แปลเพียง ‘ตะวันออกเฉียงใต้’

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 往/向 + 东南 + กริยา
• 在 + สถานที่ + 的东南边
• สถานที่ + 东南部
• 东南 + 方向
• 东南 + 地区
• 东南 + 风
• 东南 + 角

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

东南 อ่าน dōngnán คำอ่านไทย ตงหนาน โดย 东 เป็นเสียงหนึ่งและ 南 เป็นเสียงสอง ตัวเต็มคือ 東南 ในพินอินประโยคเว้นตามหน่วย เช่น wǎng dōngnán zǒu ส่วนคำประสมพจนานุกรมอย่าง dōngnánfēng สามารถเขียนติดกันตามการแบ่งคำ

อย่าสับสนทิศต้นทางของลมกับทิศที่ลมมุ่งไป 东南风 คือลมจากตะวันออกเฉียงใต้ และเมื่อใช้ 东南 เป็นตำแหน่งต้องมีจุดอ้างอิงที่เข้าใจได้ เช่น 城市的东南 หากพูดเพียง 在东南 อาจหมายถึงอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงใต้กว้าง ๆ ไม่ได้บอกระยะหรือสถานที่แน่นอน

ลำดับขีด