鸡蛋

ความหมายและวิธีใช้

鸡蛋 หมายถึงไข่ไก่ ใช้ลักษณนาม 个 ในภาษาทั่วไป เช่น 一个鸡蛋 และ 两个鸡蛋 เมื่อต้องแยกชนิดไข่ให้ใช้ 鸭蛋 ไข่เป็ด、鹌鹑蛋 ไข่นกกระทา หรือ 鹅蛋 ไข่ห่าน คำว่า 蛋 กว้างกว่าและอาจหมายถึงไข่ชนิดอื่นหรือเป็นส่วนของชื่ออาหาร。

กริยาปรุงอาหารที่พบบ่อยคือ 煮鸡蛋 ต้มไข่、炒鸡蛋 ผัดไข่、煎鸡蛋 ทอดไข่ และ 打鸡蛋 ตอกแล้วตีไข่ หากพูด 西红柿炒鸡蛋 หมายถึงเมนูมะเขือเทศผัดไข่ ส่วน 鸡蛋汤 คือซุปไข่ และ 鸡蛋饼 เป็นอาหารแผ่นแป้งหรือแพนเค้กที่มีไข่เป็นส่วนประกอบ。

ส่วนประกอบของไข่แบ่งเป็น 鸡蛋清 หรือ 蛋白 ไข่ขาว และ 蛋黄 ไข่แดง เมื่อต้องบอกอาการแพ้ใช้ 对鸡蛋过敏 แพ้ไข่ไก่ การพูดถึงอาหารที่มีไข่เป็นส่วนผสมอาจใช้ 含鸡蛋 มีไข่ หรือ 不含鸡蛋 ไม่มีไข่ ซึ่งสำคัญกว่าการมองเห็นไข่เป็นชิ้นในอาหาร。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• จำนวน + 个 + 鸡蛋
• 吃/买 + 鸡蛋
• 煮/炒/煎 + 鸡蛋
• 把鸡蛋 + วาง/ตอก
• 鸡蛋 + 汤/饼
• 对鸡蛋过敏
• 含/不含 + 鸡蛋

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

打鸡蛋 ไม่ได้หมายถึงตีไข่ทั้งเปลือก แต่หมายถึงตอกไข่ใส่ภาชนะและมักรวมความหมายว่าคนหรือตีให้เข้ากัน ส่วน 炒鸡蛋 เป็นชื่อวิธีปรุงหรือเมนู ไม่ควรแปลแยกตัวอักษรว่า ไก่-ไข่ เมื่อต้องการไข่สุกหรือยางมะตูมควรระบุ 熟一点儿 หรือ 溏心 ตามระดับที่ต้องการ。

鸡蛋 อ่าน jīdàn โดย 鸡 เสียงหนึ่งและ 蛋 เสียงสี่ คำ 一个鸡蛋 อ่าน yí ge jīdàn เพราะ 一 อยู่หน้า 个 เสียงสี่ คำ 了 ใน 吃了、煮了 และ 够了 อ่าน le เสียงเบา ส่วน 不 ใน 不能 อ่าน bù เพราะ 能 เป็นเสียงสอง จึงไม่ผันเป็น bú。

ลำดับขีด