对不起

ความหมายและวิธีใช้

对不起 ใช้เป็นคำอุทานเพื่อขอโทษเมื่อผู้พูดรบกวน ทำผิด หรือทำให้อีกฝ่ายไม่สะดวก วางต้นประโยคได้ทันที เช่น 对不起，我来晚了 ขอโทษ ฉันมาสาย และใช้เปิดคำถามอย่างสุภาพได้ เช่น 对不起，请问…… ขอโทษนะ ขอถามว่า…… น้ำหนักของคำจริงจังกว่า 不好意思 ซึ่งมักใช้กับความเกรงใจหรือความผิดพลาดเล็กน้อยในชีวิตประจำวัน。

เมื่อใช้เป็นคำกริยา 对不起 หมายถึงทำผิดต่อ ไม่สมกับความไว้วางใจ หรือทำให้ใครผิดหวัง ผู้ได้รับผลตามหลังคำนี้โดยตรง เช่น 对不起父母 ทำให้พ่อแม่ผิดหวัง และ 我没有对不起你 ฉันไม่ได้ทำผิดต่อคุณ รูปนี้ไม่ใช่เพียงการพูดคำว่าขอโทษ แต่ประเมินว่าการกระทำของคนหนึ่งไม่เป็นธรรมต่ออีกคน。

คำลักษณนามที่ใช้เมื่อนับคำขอโทษคือ 句 หรือ 声 เช่น 一句对不起 และ 说一声对不起 ส่วน 向 + คน + 道歉 เป็นรูปทางการกว่าและเน้นการกระทำว่ากล่าวขออภัยต่อใคร การตอบรับทั่วไปคือ 没关系 ไม่เป็นไร หรือ 没事 ไม่เป็นอะไร แต่ผู้ฟังอาจไม่ยอมรับคำขอโทษก็ได้ จึงไม่ควรถือว่า 对不起 ทำให้ปัญหาจบเสมอ。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 对不起，+ ข้อความ
• 对不起，请问 + คำถาม
• 说一声/一句 + 对不起
• 向 + คน + 说对不起
• 对不起 + คน
• 没有对不起 + คน
• 实在/真 + 对不起

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

对不起 ต่างจาก 不好意思 ตรงระดับและหน้าที่ 对不起 เหมาะเมื่อยอมรับความผิดหรือผลกระทบที่เกิดกับอีกฝ่าย ส่วน 不好意思 ใช้ได้กับความเขิน ความเกรงใจ หรือการรบกวนเล็กน้อย เช่น ขอทางหรือขอยืมของ หากเป็นความผิดสำคัญ การใช้เพียง 不好意思 อาจฟังเบาเกินไป และหากต้องการภาษาทางการใช้ 抱歉 หรือ 道歉 ตามโครงสร้างของประโยค。

คำนี้อ่าน duìbuqǐ โดย 不 อยู่กลางคำและมักออกเสียงเบาเป็น bu ไม่อ่าน bù เต็มแบบคำเดี่ยว พยางค์ 起 เป็นเสียงสาม qǐ ส่วน 不 ใน 不是 อ่าน bú เพราะอยู่หน้า 是 เสียงสี่ และ 的 ใน 昨天的事 อ่าน de เสียงเบา ขณะที่ 地 ใน 真诚地说 ก็อ่าน de แต่ทำหน้าที่เชื่อมคำวิเศษณ์กับกริยา。

ลำดับขีด