gǔ (n./ v.) – กลอง / ตี, ทำให้พอง, ปลุกเร้า
พินอิน: gǔ
คำอ่านไทย: กู่
ประเภทคำ: คำนาม (n.), คำกริยา (v.)
ความหมาย: (n.) กลอง
(v.) ตี, ทำให้พอง; ปลุกเร้า, ให้กำลังใจ (มักใช้ในคำประสม)
ประโยคตัวอย่าง (คำนาม):
他从小学打鼓，现在是乐队的鼓手。
Tā cóng xiǎoxué dǎgǔ, xiànzài shì yuèduì de gǔshǒu.
เขาตีกลองมาตั้งแต่สมัยประถม ตอนนี้เป็นมือกลองของวงดนตรี
在泰国的传统音乐中，鼓是一种很重要的乐器。
Zài Tàiguó de chuántǒng yīnyuè zhōng, gǔ shì yì zhǒng hěn zhòngyào de yuèqì.
ในดนตรีไทยโบราณ กลองเป็นเครื่องดนตรีที่สำคัญอย่างหนึ่ง
现在是下午一点多，寺庙里传来了阵阵鼓声。
Xiànzài shì xiàwǔ yìdiǎn duō, sìmiào lǐ chuánlái le zhènzhèn gǔshēng.
ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงกว่าแล้ว มีเสียงกลองดังแว่วมาจากในวัดเป็นระยะๆ
ประโยคตัวอย่าง (คำกริยา):
风把船帆都鼓起来了。
Fēng bǎ chuánfān dōu gǔqǐlái le.
ลมพัดจนใบเรือพองออก
老师总是鼓励我们要多说多练。
Lǎoshī zǒngshì gǔlì wǒmen yào duō shuō duō liàn.
คุณครูมักจะให้กำลังใจพวกเราเสมอว่าต้องพูดเยอะๆ ฝึกฝนเยอะๆ
A: 我不敢一个人上台演讲。
Wǒ bù gǎn yí ge rén shàngtái yǎnjiǎng.
ฉันไม่กล้าขึ้นไปพูดบนเวทีคนเดียว
B: 别怕，你要鼓起勇气。
Bié pà, nǐ yào gǔqǐ yǒngqì.
อย่ากลัวสิ เธอต้องรวบรวมความกล้า
« Back to Word Index