shuōhuà (v.) – พูด, พูดคุย
พินอิน: shuōhuà
คำอ่านไทย: ซัวฮว่า
ประเภทคำ: คำกริยา (v.)
ความหมาย:
(v.) พูด, พูดคุย, สนทนา: เป็นการกระทำของการเปล่งเสียงออกมาเป็นคำพูด
(v.) พูดคุยเล่น, คุยกัน
(v.) ตำหนิ, ว่ากล่าว
คำประสมที่พบบ่อย:
好好说话 (hǎohǎo shuōhuà) – พูดกันดีๆ
说闲话 (shuō xiánhuà) – นินทา, พูดเรื่องไร้สาระ
说大话 (shuōdàhuà) – พูดโอ้อวด, ขี้โม้
不会说话 (bù huì shuōhuà) – พูดไม่เป็น, พูดไม่เข้าหูคน
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: พูด, พูดคุย)
他上课的时候不喜欢说话，总是安安静静地听讲。
Tā shàngkè de shíhòu bù xǐhuān shuōhuà, zǒng shì ān ānjìng jìng de tīngjiǎng.
ตอนอยู่ในห้องเรียนเขาไม่ชอบพูดคุย มักจะตั้งใจฟังอย่างเงียบๆ เสมอ
你有什么想法就直接说出来，别不说话。
Nǐ yǒu shé me xiǎngfǎ jiù zhíjiē shuō chūlái, bié bù shuōhuà.
เธอมีความคิดอะไรก็พูดออกมาตรงๆ เลย อย่าเงียบสิ
A: 你在跟谁说话呢？我刚才好像听到声音了。
Nǐ zài gēn shéi shuōhuà ne? Wǒ gāngcái hǎoxiàng tīng dào shēngyīnle.
เธอกำลังคุยกับใครอยู่เหรอ เมื่อกี้ฉันเหมือนได้ยินเสียงเลย
B: 我在跟妈妈打电话。
Wǒ zài gēn māmā dǎ diànhuà.
ฉันกำลังคุยโทรศัพท์กับแม่อยู่
我们找个咖啡馆坐下来好好说说话吧，好久不见了。
Wǒmen zhǎo ge kāfēi guǎn zuò xiàlái hǎohǎo shuō shuōhuà ba, hǎojiǔ bùjiànle.
พวกเราหาร้านกาแฟนั่งคุยกันดีๆ เถอะ ไม่ได้เจอกันนานเลย
那个孩子很会说话，见人就夸，特别讨人喜欢。
Nàge háizi hěn huì shuōhuà, jiàn rén jiù kuā, tèbié tǎo rén xǐhuān.
เด็กคนนั้นพูดเก่งมาก เจอใครก็ชม เป็นที่รักใคร่ของผู้คนเป็นพิเศษ
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ตำหนิ, ว่ากล่าว)
因为这件事，我被爸爸说了好几次。
Yīnwèi zhè jiàn shì, wǒ bèi bàba shuōle hǎojǐ cì.
เพราะเรื่องนี้ ฉันเลยโดนพ่อว่าไปหลายครั้ง
(หมายเหตุ: ในบริบทนี้ 说话 ถูกย่อเหลือแค่ 说 แต่ยังคงความหมายของการ “ว่ากล่าว”)
他这个人就是说话太直，容易得罪人。
Tā zhège rén jiùshì shuōhuà tài zhí, róngyì dézuì rén.
คนอย่างเขาก็เป็นแบบนี้แหละ คือพูดจาตรงเกินไป ทำให้คนอื่นขุ่นเคืองได้ง่าย
