dǎnxiǎo (adj.) – ขี้ขลาด, ใจเสาะ
พินอิน: dǎnxiǎo
คำอ่านไทย: ต่านเสี่ยว
ประเภทคำ: คำคุณศัพท์ (adj.)
ความหมาย: (adj.) ขี้ขลาด, ขี้กลัว, ใจเสาะ (ตรงข้ามกับ 大胆 dàdǎn หรือ 胆大 dǎndà)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ขี้ขลาด, ขี้กลัว, ใจเสาะ)
A: 你为什么不敢一个人看恐怖片？
Nǐ wèishéme bù gǎn yí ge rén kàn kǒngbùpiàn?
ทำไมเธอถึงไม่กล้าดูหนังผีคนเดียว
B: 因为我胆小啊！
Yīnwèi wǒ dǎnxiǎo a!
ก็เพราะว่าฉันขี้ขลาดน่ะสิ!
他是个胆小鬼，什么都怕。
Tā shì ge dǎnxiǎoguǐ, shénme dōu pà.
เขาเป็นคนขี้ขลาดตาขาว กลัวไปซะทุกอย่าง
别看他平时很胆小，关键时刻却很勇敢。
Bié kàn tā píngshí hěn dǎnxiǎo, guānjiàn shíkè què hěn yǒnggǎn.
อย่าไปดูว่าปกติเขาขี้ขลาดมาก ถึงเวลาคับขันกลับกล้าหาญมาก
这只小狗很胆小，一有声音就躲起来。
Zhè zhī xiǎo gǒu hěn dǎnxiǎo, yì yǒu shēngyīn jiù duǒ qǐlái.
ลูกสุนัขตัวนี้ขี้กลัวมาก พอมีเสียงอะไรนิดหน่อยก็หลบซ่อนแล้ว
他天生胆小，不敢在很多人面前说话。
Tā tiānshēng dǎnxiǎo, bù gǎn zài hěn duō rén miànqián shuōhuà.
เขาเป็นคนขี้กลัวโดยกำเนิด ไม่กล้าพูดต่อหน้าคนเยอะๆ
胆小的人容易错失机会。
Dǎnxiǎo de rén róngyì cuòshī jīhuì.
คนขี้ขลาดมักจะพลาดโอกาสได้ง่าย
« Back to Word Index