lǎobǎixìng (n.) – สามัญชน, ชาวบ้านทั่วไป
พินอิน: lǎobǎixìng
คำอ่านไทย: เหล่าไป่ซิ่ง
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) สามัญชน, ประชาชนทั่วไป, ชาวบ้าน (หมายถึงประชาชนคนธรรมดาที่ไม่ได้เป็นข้าราชการหรือผู้มีอำนาจ)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: สามัญชน, ประชาชนทั่วไป, ชาวบ้าน)
A: 这项新政策对谁的影响最大？
Zhè xiàng xīn zhèngcè duì shéi de yǐngxiǎng zuìdà?
นโยบายใหม่ฉบับนี้ส่งผลกระทบต่อใครมากที่สุด
B: 当然是普通老百姓了。
Dāngrán shì pǔtōng lǎobǎixìng le.
แน่นอนว่าเป็นประชาชนคนธรรมดาทั่วไปน่ะสิ
政府应该多听听老百姓的声音。
Zhèngfǔ yīnggāi duō tīngting lǎobǎixìng de shēngyīn.
รัฐบาลควรรับฟังเสียงของประชาชนทั่วไปให้มากขึ้น
战争中最受苦的总是老百姓。
Zhànzhēng zhōng zuì shòukǔ de zǒngshì lǎobǎixìng.
ในสงคราม ผู้ที่ทุกข์ทรมานที่สุดก็คือสามัญชนเสมอ
他喜欢跟老百姓聊天，了解他们的生活。
Tā xǐhuān gēn lǎobǎixìng liáotiān, liǎojiě tāmen de shēnghuó.
เขาชอบพูดคุยกับชาวบ้าน เพื่อทำความเข้าใจชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขา
对老百姓来说，物价稳定是最重要的。
Duì lǎobǎixìng láishuō, wùjià wěndìng shì zuì zhòngyào de.
สำหรับประชาชนทั่วไปแล้ว การที่ราคาสินค้ามีเสถียรภาพคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
这个故事讲述了一个普通老百姓的奋斗史。
Zhège gùshi jiǎngshùle yí ge pǔtōng lǎobǎixìng de fèndòu shǐ.
เรื่องราวนี้บอกเล่าประวัติการต่อสู้ดิ้นรนของสามัญชนคนหนึ่ง
« Back to Word Index