福

fú (n.) – โชคลาภ, ความสุข, บุญ

พินอิน: fú
คำอ่านไทย: ฝู
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) โชคลาภ, ความสุข, สิริมงคล (มักหมายถึงโชคดีและความสุขในชีวิต)

ประโยคตัวอย่าง:
A: 过春节的时候，为什么家家户户都要贴“福”字？
Guò Chūnjié de shíhou, wèishéme jiājiāhùhù dōu yào tiē “fú” zì?
ตอนช่วงเทศกาลตรุษจีน ทำไมทุกบ้านถึงต้องติดอักษร “ฝู”
B: 因为“福”字代表着幸福和好运。
Yīnwèi “fú” zì dàibiǎozhe xìngfú hé hǎoyùn.
ก็เพราะว่าอักษร “ฝู” เป็นตัวแทนของความสุขและโชคดีไงล่ะ

祝你生日快乐，生活幸福！
Zhù nǐ shēngrì kuàilè, shēnghuó xìngfú!
สุขสันต์วันเกิด ขอให้ชีวิตมีความสุขนะ

请接受我最真诚的祝福。
Qǐng jiēshòu wǒ zuì zhēnchéng de zhùfú.
กรุณารับพรที่จริงใจที่สุดของฉันด้วย

他儿女双全，真有福气。
Tā érnǚ shuāngquán, zhēn yǒu fúqi.
เขามีทั้งลูกชายและลูกสาว มีบุญวาสนาจริงๆ

孩子们都长大了，老两口终于可以享福了。
Háizimen dōu zhǎng dà le, lǎo liǎng kǒu zhōngyú kěyǐ xiǎngfú le.
ลูกๆ โตกันหมดแล้ว สองสามีภรรยาสูงวัยในที่สุดก็ได้อยู่เสวยสุขเสียที