lǎn (adj.) – ขี้เกียจ
—
พินอิน: lǎn
คำอ่านไทย: ล่าน
ประเภทคำ: คำคุณศัพท์ (adj.)
ความหมาย: (adj.) ขี้เกียจ, เกียจคร้าน
(adj.) อ่อนเพลีย, ไม่มีเรี่ยวแรง
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ขี้เกียจ, เกียจคร้าน)
他这个人很懒，什么家务都不做。
Tā zhège rén hěn lǎn, shénme jiāwù dōu bù zuò.
เขาเป็นคนที่ขี้เกียจมาก งานบ้านอะไรก็ไม่ทำเลย
A: 周末有什么计划吗？
Zhōumò yǒu shé me jìhuà ma?
สุดสัปดาห์นี้มีแผนอะไรไหม
B: 没什么计划，就想懒在家里。
Méishénme jìhuà, jiù xiǎng lǎn zài jiālǐ.
ไม่มีแผนอะไรเลย แค่อยากจะนอนขี้เกียจอยู่ที่บ้าน
你不能再这么懒惰下去了！
Nǐ bùnéng zài zhème lǎnduò xiàqùle!
เธอจะเกียจคร้านแบบนี้ต่อไปอีกไม่ได้แล้วนะ! (懒惰 lǎnduò)
我今天懒得做饭，我们出去吃吧。
Wǒ jīntiān lǎn dé zuòfàn, wǒmen chūqù chī ba.
วันนี้ฉันขี้เกียจทำกับข้าว พวกเราออกไปกินข้างนอกกันเถอะ (懒得 lǎndé)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: อ่อนเพลีย, ไม่มีเรี่ยวแรง)
吃完午饭后，我总是觉得懒洋洋的，想睡觉。
Chī wán wǔfàn hòu, wǒ zǒng shì juédé lǎnyángyáng de, xiǎng shuìjiào.
หลังจากกินข้าวกลางวันเสร็จ ฉันมักจะรู้สึกอ่อนเพลียอยากนอนอยู่เสมอ (懒洋洋 lǎnyángyáng)
曼谷的下午又热又闷，让人觉得很懒。
Màngǔ de xiàwǔ yòu rè yòu mēn, ràng rén juédé hěn lǎn.
ตอนบ่ายของกรุงเทพฯ ทั้งร้อนทั้งอ้าว ทำให้คนรู้สึกไม่มีเรี่ยวแรง
他睡醒后，伸了个懒腰。
Tā shuì xǐng hòu, shēnle gè lǎnyāo.
หลังจากเขาตื่นนอน เขาก็บิดขี้เกียจครั้งหนึ่ง (伸懒腰 shēn lǎnyāo)
« Back to Word Index