宝宝

bǎobao (n.) – เด็กทารก, ที่รัก, (สแลง) ฉัน

พินอิน: bǎobao
คำอ่านไทย: ป่าวเปา
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) เด็กทารก, เด็กน้อย: ใช้เรียกเด็กเล็กหรือทารก
(n.) ที่รัก, ตัวเอง: ใช้เป็นคำเรียกแสดงความรักใคร่เอ็นดูสำหรับคนรักหรือลูก
(n.) ฉัน, เค้า: (เป็นคำสแลงในอินเทอร์เน็ต) ใช้แทนตัวเองในเชิงน่ารักหรือขี้อ้อน

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: เด็กทารก, เด็กน้อย)
她上个月刚生了一个健康的男宝宝。
Tā shàng gè yuè gāng shēngle yīgè jiànkāng de nán bǎobao.
เมื่อเดือนที่แล้วเธอเพิ่งจะให้กำเนิดลูกชายที่แข็งแรงคนหนึ่ง

每个宝宝都是父母的心肝宝贝。
Měi gè bǎobao dōu shì fùmǔ de xīngānbǎobèi.
เด็กทุกคนล้วนเป็นแก้วตาดวงใจของพ่อแม่

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ที่รัก, ตัวเอง)
(A mother speaking to her child)
宝宝，今天在学校过得怎么样？
Bǎobao, jīntiān zài xuéxiào guò dé zěnmeyàng?
ลูกรัก วันนี้ที่โรงเรียนเป็นอย่างไรบ้าง

A: 宝宝，你下班了吗？
Bǎobao, nǐ xiàbānle ma?
ที่รัก คุณเลิกงานแล้วหรือยัง
B: 我还在加班，可能要晚点回家。
Wǒ hái zài jiābān, kěnéng yào wǎn diǎn huí jiā.
ผมยังทำงานล่วงเวลาอยู่เลย อาจจะต้องกลับบ้านดึกหน่อยครับ

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: (สแลง) ฉัน, เค้า)
吓死宝宝了，刚才那是什么声音？
Xià sǐ bǎobaole, gāngcái nà shì shénme shēngyīn?
ทำเค้าตกใจแทบตาย! เมื่อกี้มันเสียงอะไรน่ะ

宝宝心里苦，但宝宝不说。
Bǎobao xīnlǐ kǔ, dàn bǎobao bù shuō.
ในใจของเค้ามันขมขื่น แต่เค้าไม่พูด (เป็นมีมที่ใช้บ่อยในอินเทอร์เน็ต)