bùxǔ (v.) – ห้าม, ไม่อนุญาต
—
พินอิน: bùxǔ
คำอ่านไทย: ปู้สวี่
ประเภทคำ: คำกริยา (v.)
ความหมาย: (v.) ห้าม, ไม่อนุญาต (เป็นการสั่งห้ามอย่างเด็ดขาด, มีน้ำเสียงที่หนักแน่นกว่า 不要 bùyào)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ห้าม, ไม่อนุญาต)
公共场所不许大声喧哗。
Gōnggòng chǎngsuǒ bùxǔ dàshēng xuānhuá.
ห้ามส่งเสียงดังในที่สาธารณะ
妈妈说，不许对长辈没礼貌。
Māmā shuō, bùxǔ duì zhǎngbèi méi lǐmào.
คุณแม่บอกว่า ห้ามไม่มีสัมมาคารวะต่อผู้ใหญ่
A: 我今晚可以出去跟朋友玩吗？
Wǒ jīn wǎn kěyǐ chūqù gēn péngyǒu wán ma?
คืนนี้หนูออกไปเที่ยวกับเพื่อนข้างนอกได้ไหมคะ
B: 不许去，你还没做完作业呢。
Bùxǔ qù, nǐ hái méi zuò wán zuòyè ne.
ห้ามไป ลูกยังทำการบ้านไม่เสร็จเลย
这里是危险区域，不许靠近。
Zhèlǐ shì wéixiǎn qūyù, bùxǔ kàojìn.
ที่นี่คือเขตอันตราย ห้ามเข้าใกล้
没有医生的允许，病人不许下床走动。
Méiyǒu yīshēng de yǔnxǔ, bìngrén bùxǔ xiàchuáng zǒudòng.
หากไม่ได้รับอนุญาตจากแพทย์ ผู้ป่วยห้ามลุกจากเตียงไปเดิน
博物馆内不许拍照。
Bówùguǎn nèi bùxǔ pāizhào.
ห้ามถ่ายรูปภายในพิพิธภัณฑ์
« Back to Word Index