白

ความหมายและวิธีใช้

白 มีความหมายพื้นฐานว่าสีขาว ใช้เป็นภาคแสดงได้โดยไม่ต้องเติม 是 เช่น 墙很白 และใช้บอกการเปลี่ยนสภาพเป็นสีขาวหรือซีดได้ เช่น 头发白了、脸吓白了 เมื่อขยายคำนามมักปรากฏในคำประสมอย่าง 白纸、白衣服 และ 白色。

เมื่อ 白 วางหน้ากริยา จะทำหน้าที่คล้ายคำวิเศษณ์ หมายถึงทำไปโดยไม่ได้ผล เสียแรง หรือได้มาโดยไม่ต้องจ่าย เช่น 白等 คือรอเก้อ 白做 คือทำเสียเปล่า และ 白吃 คือกินฟรี ความหมายจริงจึงต้องอ่านร่วมกับกริยาที่ตามหลัง ไม่ใช่แปลว่าสีขาวทุกครั้ง。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 白 + คำนาม
• คำนาม + 白了
• 白 + กริยา = ทำฟรีหรือเสียเปล่า
• 白了某人一眼 = มองค้อนใคร

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

白色 เป็นคำนามบอกชื่อสี ส่วน 白 เป็นคำคุณศัพท์ที่ใช้บอกว่าสิ่งหนึ่งขาวได้โดยตรง คำว่า 空白 เน้นช่องว่างหรือส่วนที่ยังไม่มีข้อมูล จึงไม่ควรใช้ 白 แทนกันทุกบริบท。

白 ใน 明白、表白、对白 หรือ 真相大白 เป็นส่วนของคำที่มีความหมายเฉพาะ ควรเรียนเป็นคำเต็ม ส่วนการใช้ 白 เป็นแซ่หรือในชื่อบุคคลเป็นชื่อเฉพาะและไม่ได้สื่อความหมายว่าสีขาวในประโยคนั้น。

ลำดับขีด