cánkuì (adj.) – ละอายใจ

พินอิน: cánkuì
คำอ่านไทย: ฉันคุ่ย
ประเภทคำ: คำคุณศัพท์ (adj.)
ความหมาย: (adj.) ละอายใจ: การรู้สึกละอายใจเนื่องจากความผิดพลาด, ข้อบกพร่อง, หรือการที่ทำได้ไม่ดีพอตามความคาดหวัง

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ละอายใจ)
对于自己的失误，他感到非常惭愧。
Duìyú zìjǐ de shīwù, tā gǎndào fēicháng cánkuì.
เขารู้สึกละอายใจอย่างยิ่งต่อความผิดพลาดของตนเอง

没能帮上你的忙，我心里很惭愧。
Méi néng bāng shàng nǐ de máng, wǒ xīnlǐ hěn cánkuì.
การที่ไม่สามารถช่วยเธอได้ ในใจฉันรู้สึกละอายมาก

听到大家的表扬，他反而惭愧地低下了头。
Tīng dào dàjiā de biǎoyáng, tā fǎn’ér cánkuì de dī xiàle tóu.
เมื่อได้ยินคำชื่นชมของทุกคน เขากลับก้มหน้าลงอย่างละอายใจ

他为自己过去的无知感到惭愧。
Tā wèi zìjǐ guòqù de wúzhī gǎndào cánkuì.
เขารู้สึกละอายใจต่อความไม่รู้ของตนเองในอดีต

一想到自己还没能报答父母，他就觉得很惭愧。
Yī xiǎngdào zìjǐ hái méi néng bàodá fùmǔ, tā jiù juédé hěn cánkuì.
พอคิดถึงว่าตนเองยังไม่สามารถตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ได้ เขาก็รู้สึกละอายใจมาก

惭愧的是，我到现在还没读完这本书。
Cánkuì de shì, wǒ dào xiànzài hái méi dú wán zhè běn shū.
เรื่องที่น่าละอายก็คือ จนถึงตอนนี้ฉันยังอ่านหนังสือเล่มนี้ไม่จบ

A: 这次真的非常感谢你！
Zhè cì zhēn de fēicháng gǎnxiè nǐ!
ครั้งนี้ต้องขอบคุณเธอมากๆ จริงๆ!
B: 别这么说，我其实没帮上什么大忙，真惭愧。
Bié zhème shuō, wǒ qíshí méi bāng shàng shénme dà máng, zhēn cánkuì.
อย่าพูดอย่างนั้นเลย ที่จริงแล้วฉันก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากมาย ละอายใจจริงๆ