huáqiáo (n.) – ชาวจีนโพ้นทะเล

พินอิน: huáqiáo
คำอ่านไทย: หวาเฉียว
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) ชาวจีนโพ้นทะเล: ผู้ที่มีสัญชาติจีนแต่พำนักอาศัยอยู่ในต่างประเทศ

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ชาวจีนโพ้นทะเล)
很多老一辈的华侨都非常爱国。
Hěn duō lǎo yī bèi de huáqiáo dōu fēicháng àiguó.
ชาวจีนโพ้นทะเลรุ่นเก่าจำนวนมากล้วนรักชาติอย่างยิ่ง

泰国有很多华侨，他们对泰国的经济发展做出了很大贡献。
Tàiguó yǒu hěnduō huáqiáo, tāmen duì Tàiguó de jīngjì fāzhǎn zuò chūle hěn dà gòngxiàn.
ประเทศไทยมีชาวจีนโพ้นทะเลอยู่จำนวนมาก พวกเขาได้สร้างคุณูปการอย่างใหญ่หลวงต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของไทย

他是一位在泰国很有影响力的华侨领袖。
Tā shì yī wèi zài Tàiguó hěn yǒu yǐngxiǎnglì de huáqiáo lǐngxiù.
เขาเป็นผู้นำชาวจีนโพ้นทะเลที่มีอิทธิพลอย่างสูงในประเทศไทย

中国政府非常重视保护海外华侨的权益。
Zhōngguó zhèngfǔ fēicháng zhòngshì bǎohù hǎiwài huáqiáo de quányì.
รัฐบาลจีนให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการคุ้มครองสิทธิและผลประโยชน์ของชาวจีนโพ้นทะเลในต่างแดน

许多华侨都积极参与家乡的建设。
Xǔduō huáqiáo dōu jījí cānyù jiāxiāng de jiànshè.
ชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมากต่างก็เข้าร่วมในการสร้างบ้านเกิดของตนอย่างแข็งขัน

这家华侨学校旨在向孩子们传授中华文化。
Zhè jiā huáqiáo xuéxiào zhǐ zài xiàng háizimen chuánshòu Zhōnghuá wénhuà.
โรงเรียนของชาวจีนโพ้นทะเลแห่งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อถ่ายทอดวัฒนธรรมจีนให้แก่เด็กๆ

A: “华侨”和“华人”有什么区别？
“Huáqiáo” hé “Huárén” yǒu shé me qūbié?
“หวาเฉียว” กับ “หวาเหริน” (ชาวจีน) มีความแตกต่างกันอย่างไร
B: “华侨”是指有中国国籍但住在国外的中国人，而“华人”泛指所有有中华民族血统的人。
“Huáqiáo” shì zhǐ yǒu Zhōngguó guójí dàn zhù zài guówài de Zhōngguó rén, ér “Huárén” fànzhǐ suǒyǒu yǒu Zhōnghuá mínzú xuètǒng de rén.
“หวาเฉียว” หมายถึงคนจีนที่มีสัญชาติจีนแต่อาศัยอยู่ต่างประเทศ ในขณะที่ “หวาเหริน” หมายถึงคนที่มีเชื้อสายจีนทั้งหมดโดยทั่วไป