反

反fǎn เป็นคำและหน่วยคำที่มีแกนความหมาย ‘ตรงข้าม/ย้อนกลับ/ต่อต้าน’ ตัวเต็มเหมือนตัวย่อคือ反 พบใน反面ด้านตรงข้าม、反方向ทิศย้อนกลับ、反对คัดค้าน、反作用ผลย้อนกลับ และ反而แต่กลับ ในภาษาสมัยใหม่มักปรากฏเป็นส่วนของคำประสมมากกว่ายืนเดี่ยว การแปลต้องจำทั้งคำเพราะ反对、反正和反应ไม่ได้สร้างความหมายด้วยกฎเดียวกันทั้งหมด

ด้านตรงข้ามและทิศย้อนกลับ

正反两面、反方向zhèngfǎn liǎngmiàn, fǎn fāngxiàng 反面คือด้านหลัง/ด้านตรงข้ามตามบริบท และ反方向คือทิศตรงกันข้าม เมื่อต้องการบอก ‘กลับด้าน’ ของวัตถุอาจใช้反面朝上 แต่ตัว反เองไม่บอกการเคลื่อนไหว ต้องดูคำอย่าง翻、转、倒ร่วมด้วย

ต่อต้านและคัดค้าน

反对意见、反对这个决定fǎnduì yìjiàn, fǎnduì zhège juédìng ใน反对คำทั้งคำเป็นกริยาคัดค้าน อย่าตัดเหลือ反ในบทสนทนาทั่วไปโดยไม่รู้รูปแบบ คำประสม反战、反污染ใช้反เป็นหน่วยคำหน้าเพื่อแสดงการต่อต้าน แต่ต้องตรวจว่าคำนั้นใช้จริงในบริบท

反而、反正、反复และ反应

反而更好、反正、反复、反应fǎn’ér gèng hǎo, fǎnzhèng, fǎnfù, fǎnyìng 反而บอกผลตรงข้ามความคาด 反正หมายถึงอย่างไรก็/ถึงอย่างไรก็ 反复คือซ้ำไปมา และ反应คือปฏิกิริยา คำเหล่านี้ควรจำแยก ไม่ควรแปล反เป็น ‘ต่อต้าน’ แล้วต่อความหมายเอง

แยกจาก相反、翻、倒、逆 และภาพช่วยจำ

相反เป็นคำคุณศัพท์หรือคำวิเศษณ์ว่าตรงกันข้ามอย่างชัด 翻คือพลิกหรือเปลี่ยนด้าน 倒มีหลายเสียงและหลายความหมายเกี่ยวกับล้ม กลับ หรือเท และ逆เน้นสวนทางหรือขัดลำดับในภาษาทางการ 反อ่านfǎn คำอ่านไทย ‘ฝ่าน’ ภาพช่วยจำใช้แผ่นทรงอสมมาตรเหมือนกันสองชิ้นวางขนานแต่หันปลายเรียวคนละทิศ เพื่อสื่อแขนงตรงข้ามหรือย้อนกลับโดยไม่ใช้ลูกศร ภาพไม่ได้แสดงการเคลื่อนไหว การคัดค้าน หรือหน้าที่ของ反ในคำประสมอย่าง反而、反正、反复และ反应

ลำดับขีด