fāhuǒ (v.) – โมโห, โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
—
พินอิน: fāhuǒ
คำอ่านไทย: ฟาฮั่ว
ประเภทคำ: คำกริยา (v.)
ความหมาย: (v.) โมโห, โกรธ, อารมณ์เสีย (ระเบิดอารมณ์โกรธออกมา)
(v.) ติดไฟ
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: โมโห, โกรธ)
他脾气不好，动不动就发火。
Tā píqì bù hǎo, dòngbùdòng jiù fāhuǒ.
เขาอารมณ์ไม่ดี动不动ก็โมโห
A: 你为什么对他发火？
Nǐ wèishéme duì tā fāhuǒ?
ทำไมเธอถึงโมโหใส่เขาล่ะ
B: 因为他没经过我同意就用了我的东西。
Yīnwèi tā méi jīngguò wǒ tóngyì jiù yòngle wǒ de dōngxī.
ก็เพราะว่าเขาใช้ของของฉันโดยไม่ได้รับอนุญาตจากฉันก่อน
我知道错了，请您别发火。
Wǒ zhīdào cuòle, qǐng nín bié fāhuǒ.
ผมทราบว่าผิดไปแล้ว ขอท่านอย่าโมโหเลยครับ
他很少发火，但发起火来很吓人。
Tā hěn shǎo fāhuǒ, dàn fā qǐ huǒ lái hěn xiàrén.
เขาไม่ค่อยจะโมโห แต่พอโมโหขึ้นมาทีไรก็น่ากลัวมาก
有话好好说，不要轻易发火。
Yǒu huà hǎohǎo shuō, bùyào qīngyì fāhuǒ.
มีอะไรก็ค่อยๆ พูดกัน อย่าโมโหง่ายๆ
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ติดไฟ)
干燥的木柴一遇到火星就容易发火。
Gānzào de mù chái yī yù dào huǒxīng jiù róngyì fāhuǒ.
ฟืนที่แห้งสนิทพอเจอกับสะเก็ดไฟก็จะติดไฟได้ง่าย
枪药发火，将子弹推出了枪膛。
Qiāngyào fāhuǒ, jiāng zǐdàn tuīchūle qiāngtáng.
ดินปืนเกิดการจุดระเบิด และได้ผลักดันกระสุนออกจากรังเพลิง
« Back to Word Index